( 423 ) ازين جمله راندن انتها [ ى ] سهم سعادت اصلى و تحويلى و انتها برج از طالع هر سه چنان فرموذند كى اگر برج ثابت بوذ تا « 1 » نيمه اوّل ذو جسدين بر نسق برجها ، بر بايذ گرفتن و اگر منقلب بوذ تا « 2 » نيمه دوّم از ذو جسدين باشگونه بر بايذ گرفتن چنانك ماه دوّم را حكم بر دوازدهم كنى پس اندر [ هر ] ماه نگاه كنى ؟ ؟ ؟ ا « 3 » دليلها [ ى ] اصل و تحويل سال و قسمت اين ماه ازين برجها [ ى ] دليل و ستارگان چگونه است ، اگر مسعود باشند از نظر يكديگر از دوستى ، دليل بوذ بر سعادت و تندرستى و يافتن مراد برحسب دليل . و بدانك برج انتها از طالع اصلى و طالع تحويل سال و برجها كى بقسمت ماه انتها و تحويل به او رسذ ، هر چهار دليل باشذ بر تن و جان و نهبهر بر نفس و سهم سعادت اصلى و تحويل و برجهاش و تحويل ماه بر ، كشت و دخل و كسب و ديگر ، برجها و خذاوندانش دليل باشند بر آنچ از طبع ايشان بوذ ، چنانك شمس و درجهء عاشر و سهم سلطان از بهر عمل و رقعه و مرّيخ و سهم الاخوّة و خانه سيّم از بهر براذران و مشترى و درجهء دوّم و خذاوندش و سهم سعادت از بهر مال و برين قياس .
فصل : امّا آنچ دليل بوذ بر روز و ساعت آنست كى سال شمسى بهفت قسمت كردند و اسباع كبرى خوانند و هر قسمتى پنجاه و دو روز و چهار ساعت و ربعى بوذ بتقريب ، اوّل خذاوند طالع تحويل را بوذ و دوّم آن ستاره را كى فلكش بالاى او بوذ بر توالى بضدّ فلكها ، پس ديگرباره هر سبعى بهفت پاره كردند و آن هفت روز و ده ساعت و شش سبع از ساعتى بوذ بتقريب ، و هم بر توالى بوذ بضدّ فلك و ابتدا از خذاوند سبع مهتر كنند و اين را اسباع صغرى خوانند و همچنين اين سبع كهتر را بر هفت ببخشيدند بر آن قياس و ازين خردتر هست كى روز بر هفت قسمت كنند هريك سه ساعت و سه سبع بوذ و ابتدا از خذاوند نوبت كنند بر توالى بروج ، و همچنين هر هفت روز برجى را بوذ بر نسق ، و ابتدا از [ خذاوند . . . ] « 4 » برج طالع اصل و ديگرباره اين هفت روز به دوازده قسمت كنند [ 424 ] چنانك هر چهارده ساعت « 5 » برجى را بوذ [ بر نسق ] و همچنين هردوازده روز برجى را بوذ ابتدا از طالع اصل پس
هامش
( 1 ) . نسخه اساس « يا » .
( 2 ) . نسخه اساس « يا » .
( 3 ) . نسخه اساس بدون نقطه « يا » و نسخههاى ديگر « با » .
( 4 ) . در نسخه توبينگن به اندازه دو كلمه بعد از « خداوند » ساقط است .
( 5 ) . نسخه مجلس « بده ساعت برجى برد » .