بدين انتقال مرتبها نگاه بايذ كردن ، چه اگر اين رجوعت و احتراق در هبوط يا و بال بوذ يا در درجات مظلم يا بر نظر نحوس ، در درجات مقتدره ديگرباره نقصان آورد و اهل پارس و يونان گفتهاند كى زحل و مشترى و مرّيخ چون مشرّق باشند بغذوات زائذ در مسير سال كبرى دهند . و اگر در رجوع اوّل باشند خمسى بكاهذ و در رجوعت دوّم هيچ نكاهذ چه اندر حيّز خويش باشند . و اگر در خانهاى ليلى باشند از سنى كبرى خمسى بكاهند و مرّيخ ، اگر در رجوعت اوّل بوذ بجايگاه شب سنى كبرى دهذ و اگر در ( 315 ) برجهاى نهارى بوذ خمسى بكاهذ . و زهره چون كذخذاى بوذ و مشّرق بچاشت و شام ، سال تمام دهذ و اگر راجع بوذ سال صغرى ازو بكاهذ و بهروزى « 1 » كى راجع بوذ چهار سال و ده ماه بكاهذ از عطيه . و عطارد چون كذخذاى بوذ مشّرق بچاشت و شام ، سال تمام دهذ و اگر راجع بوذ سال صغرى ازو بكاهذ و بهروزى « 2 » كى راجع بوذ چهار سال و ده ماه بكاهذ از عطيه ، و عطارد چون كذخذاى بوذ مشّرق بچاشت و شام ، سال تمام دهذ و اگر راجع بوذ سال صغرى ازو بكاهذ و بهر روزى از رجوعت دو سال و نه ماه و هشت روز بكاهذ . و گفتهاند چون عطارد كذخذاى بوذ در آخر رجوعت و از بعد ولادت با هشت « 3 » روز مستقيم شوذ سال تمام دهذ ، و اگر مستقيم باشذ تا هفت روز راجع شوذ ضعيف و بذدل و ترسناك باشذ . و قمر چون كذخذاى بوذ چون از اجتماع دوازده جزء بگذشت سال تمام خوذ دهذ . و اگر ميان او و شمس رمه ( - 245 ) درجه بوذ كى بشمس همىپيوندذ سال وسطى دهذ . و اگر ميان او و شمس قسه ( - 165 ) درجه بوذ دو برج از سال دهذ ، و اگر در استقبال بوذ سال كبرى دهذ . و اگر نزديك بوذ به اجتماع سال صغرى . امّا در رساله رجوع و هبوط كى يحيى بن ابى منصور « 4 » كردست گويذ قسط الزيادة و النقصان تقسيطا عدلا ، مقصود آنست كى نگاه كنى تا سال ستاره كذخذاى چندست و رجوعت او چند درجه خواهذ بوذ [ ن ] و تا وقت ولادت چند گذشت [ ست ] بر قسط نسبت اين با جمله آن قدر بكاهذ و السلم .
هامش
( 1 ) . بهروزى - به هر روزى .
( 2 ) . بهروزى - به هر روزى .
( 3 ) . نسخههاى ملك و مجلس 1 و 2 و قاهره « هفت » .
( 4 ) . يحيى بن ابى منصور - بزيست فيروزان ، براى توضيح بيشتر نگاه كنيد : مقدمهء ترجمهء المدخل الى علم احكام النجوم ، ص هفتاد و شش و هفتاد و هفت .