ص 111 ، س 21 :
P
: سيم تضاعف . ص 111 ، س 23 :
P
: وقت سكر ، بهگونهاى « سكر » خوانده مىشود . ص 111 ، س 24 :
P
: صيد و ميدان ، ميدان پايان برگ است و نارسايى عكسبردارى ! ص 112 ، س 2 : « منافثت » در هر دو نسخه خوانده مىشود . ص 112 ، س 3 :
P
: « ضيافت » پايان برگ است و ناهنجارى فتوكپى ! ص 112 ، س 8 :
L
: توقير ( ؟ ) ايشان . ص 112 ، س 15 :
P
: طبع درافشاى ؛
L
: طبع پادشاه برافشاى . ص 113 ، س 8 :
L
: اعتمام رعايا . ص 113 ، س 13 :
L
: طوايف از لطايف ، آغاز برگ است و از قلم افتاده . ص 113 ، س 16 :
P
: سيم در مذهب .
ص 114 ، س 18 :
P
: اطّلاع ياود . ص 115 ، س 1 :
P
: كه حكيم گفته است .
ص 115 ، س 4 :
L
: معزى فضايح . ص 115 ، س 9 :
P
: انتما ياود . ص 115 ، س 15 :
L
: تيز ترا از ؟ ص 116 ، س 2 :
L
: « چنان كه حكيم گفته است » ندارد . ص 116 ، س 13 :
L
: امّا ترى الدّهر و ذاك الورى ! ص 116 ، س 19 و 20 :
P
: مفوّض گرداند .
ص 116 ، س 22 و 23 :
L
: دثار روز نپوشانند ( ؟ ) ص 117 ، س 6 :
L
: خزازت ببايد چشيد . ص 117 ، س 8 :
L
: سيرت بودست . ص 117 ، س 21 :
P
: معاقل فطانت ص 118 ، س 10 :
L
: ضرورى را . ص 118 ، س 21 :
L
: بايد كه انواع باشند ، « ايشان » را نياورده . ص 119 ، س 2 :
P
: اطواد مملكت . ص 119 ، س 17 :
P , L
:
ازراى اعدا تعلّق دارد ، در هر دو نسخه صريحا آمده . ص 120 ، س 12 :
P
: سپاه سلار ، و اين تلفّظ اصيلتر است . ص 120 ، س 22 :
L , P
: انّ اخ الصديق . . . در هر دو نسخه بتصريح . ص 121 ، س 5 :
L
: « زانك » ندارد ، و وزن نادرست است .
ص 122 ، س 5 :
P
: « سابق عصيان » ، بتصريح ؛
L
: « سابق عصيان » در نسخهء
L
، حرف سوم بىنقطه است نه نقطه « ب » دارد و نه نقطه « ى يا همزه » ولى به سوق كلام « سايق » درست مىنمايد . ص 123 ، س 3 تا س 6 :
P
: عبارتى افتاده است از :
« از اظهار صيانت كند ( ؟ ) من كتم . . . راز است هر كه » ، و البته اين نسخهء
P
به دنبال عبارت : « اسرار خويش » را باز آورده است . ص 123 ، س 17 :
P
: احتشام مكن چه آن . . . ص 123 ، س 23 :
L
: موفوض ( ؟ )
ص 124 ، س 24 :
L
: حلاوتى نيابند . ص 125 ، س 1 :
L
: كه باغبان . ص 125 ، س 1 :
L
: در اجتماع آن . ص 125 ، س 11 :
P
: نفع اندك كلفت تاوّب . . . ص 125 ، س 16 :
P
: لجاج و عقلا . ص 125 ، س 21 :
L
: « شعر » را نياورده . ص 125 ، س 23 :
L
: