L
: « بنيان » را نياورده . ص 100 ، س 16 :
P
: مفيد نيابد . ص 100 ، س 24 :
L
: عقول افگند . ص 101 ، س 4 و 5 :
P
: عبارت « و مكنت بودى ترا . . . مرا قوّت » در حاشيه آمده به خط كاتب اصلى . ص 101 ، س 5 :
P
: محضور عقل . ص 101 ، س 9 :
L
:
بشارت وحده . ص 103 ، س 9 :
P
: شعر ، عموما هردو نسخه بر سر تك بيتهاى فارسى واژهء بيت مىآورند . ص 103 ، س 10 و 11 :
L
: بيت را در حاشيه آورده به خطّ كاتب اصلى . ص 103 ، س 14 :
P
: حلية صدق و جلية . ص 103 ، س 19 :
L
:
تململ عام . ص 104 ، س 4 :
L
: و ازين ملتمس ما را . . . ص 105 ، س 16 :
P
: ابتلا ياود .
ص 106 ، س 1 :
L
: انواع خلود . ص 106 ، س 3 :
L
: استنكار خواهد نمود .
ص 106 ، س 11 :
L
: « نور » ندارد . ص 106 ، س 16 و 17 : عبارت « قوّت جسد و بسطت . . . اگر خواب نباشد » در حاشيه آمده به خط كاتب اصلى . ص 106 ، س 19 :
P
: عاجز ماند . ص 107 ، س 2 :
L
: اعدا مخصوص ؛ اگر نقطه از عوارض زيراكس نباشد . ص 107 ، س 8 :
L
: كان بقاع ( ؟ ) ص 107 ، س 16 :
L
: روزگار گرداند . ص 107 ، س 21 :
P
: و بايد كه وزير . ص 107 ، س 21 :
P
: ايمن نبود .
ص 108 ، س 12 :
L
: بر صيانت نظام ؛ در حاشيهء نسخه به خط كاتب اصلى همانند متن : « رصانت » آمده . ص 109 ، س 2 :
L
: كچون . ص 109 ، س 5 :
P
: نهالى ياود .
ص 109 ، س 5 :
P
: تخم موصوف . ص 109 ، س 9 :
L
: سباحت پسر ، سباحت كند ؛ « كند » از نسخه ساقط است . ص 109 ، س 11 و 12 :
P
: حايل غوايلاند و مانع بوايق . ص 109 ، س 13 :
P
: قصم حوادث و قهر كوارث ، ولى گويا كاتب « قهر » را به « قضم » بدل كرده ولى كلمه مخدوش گشته . ص 109 ، س 16 :
L
: حضرت مبارزت . ص 109 ، س 22 :
L
: واقى بهحة و واقى مهجة . ص 110 ، س 7 :
P
: ملوم و محقق . ص 110 ، س 12 و 13 :
L
: عبارت : « از آنكه اختلال ممالك . . . حكم مقدّم باشد » افتاده . ص 110 ، س 13 :
L
: تعيّن ( ؟ ) ص 110 ، س 18 :
L
: مثبت ، بدون تشديد آورده . ص 110 ، س 20 :
P
: اخيار ، كاتب « اختيار » نوشته ولى ظاهرا آن را به « اخيار » اصلاح كرده . ص 111 ، س 7 :
L
: مناصب . ص 111 ، س 12 :
L
: محروم ماند . ص 111 ، س 13 :
P
: چه شير . ص 111 ، س 15 :
P
: « پيل » در انتهاى برگ است و در عكسبردارى « پ » آن پيداست . ص 111 ، س 17 :
L , P
: . . . عدو الرّماك .