( ديوان ابن دريد ، ص 131 )
ترجمه : كسى كه [ گذشت ] روزگار او را پند نياموزد از پندى كه نصيحتگو در بامداد يا شامگاه يك روز در گوش وى مىخواند سودى نمىبرد .
( ص 201 ، س 10 )
من أبرم الأمر بلا تدبير * صيّره الدّهر إلى تبذير
ترجمه : آنكس كه بىعاقبتانديشى در كارى محكمكارى كند روزگار او را به تباهى مىكشاند .
( ص 201 ، س 24 )
و لا تثق بوميض * من برقه فهو خلّب
از سرودههاى حريرى در مقامات ( ص 27 ) .
ترجمه : به درخشش برق او اعتماد مكن ، اين برق بارانى در پى ندارد .
( ص 202 ، س 16 )
لا ينفع اللّبّ بلا جدّ و لا * يضّرّك الجهل إذا الجدّ علا
از مقصورهء ابن دريد .
( ديوان ابن دريد ، ص 131 ، به جاى « لا ينفع » و « يضرّك » ، « لا يرفع » و « يحطّك » آمده است )
ترجمه : خرد بىبخت سودى ندارد و چون بخت بلند باشد نادانى زيانى نمىرساند .
( ص 202 ، س 18 و 19 )
من استبدّ برأيه ضلّ .
ترجمه : هركس خودرأى باشد گمراه مىشود .
( ص 203 ، س 8 )
لعمرك ما تدرى الطّوارق بالحصى * و لا زاجرات الطّير ما اللّه صانع
از لبيد ( شرح ديوان لبيد ، تحقيق احسان عبّاس ، كويت 1984 ، ص 172 . ضوارب