تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روضة العقول ( فارسى ) — صفحة 578

مساهمون:

ص٥٧٨
( ص 198 ، س 2 و 3 ) من بسط يده بالإنعام صارت نعمته على المدام . آنكه دست به احسان بگشايد نعمتش همواره مىپايد . ( ص 198 ، س 6 و 7 )
له همم لا منتهى لكبارها * و همّته الصّغرى أجلّ من الدّهر له راحة لو أنّ معشار جودها * على البرّ صار البرّ أندى من البحر
از بكر بن نطاح . ( الكامل مبرّد ، ج 2 ، ص 1032 ) . ترجمه : او را همّتهايى [ گونه‌گون ] است ، همّتهاى بزرگ او را پايانى نيست ، و همّت كوچكش از روزگار بزرگ‌تر است . او را دستى است كه اگر يك دهم سخاوت آن بر خشكى مىباريد از دريا پرآب‌تر مىشد . ( ص 198 ، س 15 )
مخضرّة و الغيث ليس بساكب * و مضيئة و اللّيل ليس بمقمر
از بحترى . ( ديوان البحترى ، ج 2 ، ص 1040 ) . سرسبز است بىآنكه بارانى باريده باشد ، و روشن است حتى در شب بىمهتاب . ( ص 199 ، س 2 )
أقرّ له الأعداء بالفضل عنوة * و معترف من لم يسغه جحود
ترجمه : دشمنان بناگزير به فضل او اقرار كرده‌اند و آنكه نتواند انكار كند اقرار مىكند . ( ص 199 ، س 6 )
تراه عابسا فى كلّ حال * و مبهوتا على مرّ اللّيالى
او را در همه‌حال ترش‌روى مىبينى و شب همه شب بهت‌زده .