( ص 142 ، س 5 )
الدّنيا قنطرة فاعبروها و لا تعمروها .
ترجمه : دنيا پل است ، از آن گذر كنيد و آبادش مكنيد .
( ص 142 ، س 21 )
فأتمم ما مننت به و أنعم * فما المعروف إلّا بالتّمام
از بحترى ( ديوان البحترى ، ج 3 ، ص 2028 . روايت ديوان متفاوت است .
اما در جمهرة الامثال عسكرى ، ج 1 ، ص 92 عين روايت روضة العقول آمده است ) .
ترجمه : لطف خود را تمام كن و ببخش ، نيكى در گرو تمام كردن است .
( ص 142 ، س 24 )
إنزلى عن الهوى تسلمى و أعرضى عن الدّنيا تغنمى .
از هوس دست بردار تا به سلامت مانى و از دنيا روى بگردان تا كامياب شوى .
( ص 143 ، س 9 و 10 )
إذا أردت أن يكون لك الإلتذاذ بالشّىء فاستعمل أغبابه و إذا أردت العتق من رقّه فانهمك فيه .
اگر مىخواهى از چيزى لذّت ببرى گهگاه به آن بپرداز و اگر مىخواهى از اسارت چيزى رها شوى در آن غرق شو .
( ص 144 ، س 2 )
صورت رايج اين مثل با فعل مفرد است : أرض من العشب بالخوصة : از علف به يك برگ راضى باش . معادل كاچى به ز هيچى .
( ص 144 ، س 10 )
الأخذ سرّيط و القضاء ضرّيط .
( جمهرة الامثال عسكرى ، ج 1 ، ص 170 ) .
در مورد قرض است و به معناى « گرفتن به آسانى و پس دادن به سختى » است .