اين شعر ظاهرا از محمد بن وهيب است اما در الحماسة البصرية ج 1 ، ص 16 به صالح بن جناح لخمى منسوب شده است ) .
ترجمه : هركس راستى مرا بخواهد راست خواهم برد و هركس كجى مرا بخواهد كج خواهم بود [ - با هركس چنان رفتار مىكنم كه او رفتار مىكند ] .
( ص 125 ، س 22 )
له فى بنى الحاجات أيد كأنّها * مواقع ماء المزن فى البلد القفر
از ابو الاسد دينورى ( ديوان المعانى عسكرى ، دار الأضواء ، بيروت 1989 ، ص 39 ، 77 )
ترجمه : در حق نيازمندان نيكيهايى مىكند كه به ريزش آب باران در سرزمينى خشك مىمانند .
( ص 126 ، س 5 )
المشورة تريك طبع المستشار
مشورت خلق و خوى مشورتدهنده را مىنماياند
در نزهة الارواح شهرزورى ( ج 1 ، ص 187 ، با مختصر تفاوتى از قول ارسطو نقل شده است .
( ص 127 ، س 1 )
إنبساطك عورة من عوراتك فلا تبذله الّا لمأمون عليه و حقيق به
گشادهرويى و بىتكلفى يكى از عورتهاى توست آن را جز به شخصى قابل اعتماد و شايسته نشان مده .
از قول افلاطون در نزهة الارواح ، ج 1 ، ص 186 ، و 150 .
Gutas , op . cit . , P
( ص 127 ، س 8 )
و إن باب أمر عليك التوى * فشاور لبيبا و لا تعصه
اين بيت نيز مانند بيت پيشين همين شعر در ديوان طرفة بن العبد ( ص 64 ) آمده است امّا آن را به چند تن ديگر هم نسبت دادهاند . قاعدتا بايد از عبد الله بن معاويه