( ص 98 ، س 5 )
و من لا يمكّن رجله مطمئنّة * ليثبتها فى مستوى الأرض يزلق
از زهير بن ابى سلمى است ( شرح شعر زهير بن ابى سلمى ، تحقيق فخر الدين قباوه ، دار الآفاق الجديده ، بيروت 1982 ، ص 178 . به جاى لا يمكن ، در متن ديوان لا يقدّم ، و به جاى ليثبتها ، فيثبتها ، و به جاى يزلق ، تزلق آمده است ) .
ترجمه : و هركس كه پاى خود را بر زمينى هموار - چنانكه بتواند پايش را بر سطح آن استوار نگاهدارد - نگذارد ، مىلغزد .
( ص 98 ، س 16 )
إتّقوا بطر اللّئيم إذا شبع .
ترجمه : از تكبّر فرومايهاى كه سير شود بترسيد .
( ص 98 ، س 19 و 20 )
كلّ بيت در جمهرة الامثال ، ج 1 ، ص 105 چنين است :
إذا وترت امرأ فاحذر عداوته * من يزرع الشّوك لا يحصد به عنبا
ترجمه : اگر بر كسى ستمى روا دارى از دشمنى او بترس ، آنكه خار مىكارد انگور نمىدرود .
( ص 99 ، س 11 )
و كلّ مصيبات الزّمان وجدتها * سوى فرقة الأحباب هيّنة الخطب
ترجمه : همهء مصيبتهاى روزگار را قابل تحمّل يافتم مگر جدايى از دوستان .
( ص 100 ، س 1 )
إذا تأكّدت المودّة إرتفعت الحشمة .
ترجمه : چون دوستى محكم شود شرم و آداب دانى از ميان برمىخيزد .
( ص 100 ، س 18 )
تقلّبت لو كان التقلّب نافعى * و بالجدّ يسعى المرء لا بالتّقلّب
( جمهرة الامثال عسكرى ، ج 1 ، ص 129 ) .