از متنبّى ( العرف الطيّب فى شرح ديوان ابى الطيّب ، ج 2 ، ص 77 ) . در نسخههاى خطى روضة العقول به جاى يقرّ ، أقرّ آمده است .
ترجمه : دشمن به فضل او اقرار دارد و حتى آنكه نجوم نمىداند به طالع سعد او حكم مىكند .
( ص 65 ، س 12 )
ليت الملوك على الأقدار معطية * فلم يكن لدنىء عندها طمع
از متنبّى ( العرف الطيّب فى شرح ديوان ابى الطيّب ، ج 2 ، ص 95 )
ترجمه : كاش پادشاهان به هركس پاداشى در خورد او مىبخشيدند تا ديگر فرومايگان به عطاى ايشان چشم طمع ندوزند
( ص 65 ، س 5 )
و أقرب ما يكون النّجح يوما * إذا شفع الوجيه إلى الجواد
از بحترى ( ديوان البحترى ، ج 1 ، ص 526 ) .
ترجمه : كاميابى زمانى دسترسپذيرتر مىشود كه بزرگوارى نزد بخشندهاى به شفاعت برخيزد .
( ص 66 ، س 20 )
لا ينفع سهولة الطّلب مع وعورة القدر .
آسانى مراد در برابر سختى تقدير سودى ندارد .
( ص 67 ، س 2 )
إنّ الأمور إذا دنت لزوالها * فعلامة الإدبار فيها تظهر
( جمهرة الامثال ، ج 1 ، ص 136 ) .
ترجمه : چون كار به زوال گرايد نشانهء ادبار در آن پديدار مىشود .
( ص 67 ، س 9 )
الملك كالبحر تستمدّ منه الأنهار الصّغار إن عذبا عذبت و إن كان ملحا ملحت .
شاه به رودى بزرگ مىماند كه جويهايى از آن آب مىگيرند ، اگر رود شيرين