أو عطس المعسر فى مجلس * سبّ و قيل [ فيه ] ما ساه
فمضرط الموسر عرنينه * و معطس المعسر مفساه
( محاضرات الادباء راغب اصفهانى ، دار مكتبة الحياة ، بيروت ، ج 1 ، 503 ، با كمى تفاوت در روايت مصرع چهارم ) .
ترجمه : اگر ثروتمندى در مجلسى بگوزد به او مىگويند : عافيت باشد .
و اگر تهيدستى در مجلسى عطسه كند دشنامش مىدهند و سخنانى آزارنده دربارهء او بر زبان مىرانند .
بنابراين نشيمنگاه ثروتمند بينى اوست ، و بينى تهيدست نشيمنگاه او .
( ص 60 ، س 16 )
العلم للرّجل كالشّمس للعالم .
ترجمه : علم براى مرد همچون آفتاب است براى جهان .
( ص 62 ، س 14 )
نفسى فداءك لا لقدرى بل أرى * أنّ الشّعير وقاية الكافور
ترجمه : جانم فداى تو باد ، نه از آنرو كه مرا قدر و منزلتى هست ، بلكه در اين صورت فكر مىكنم كه جو بلاگردان كافور شده است .
( ص 63 ، س 1 )
حكم المنيّة فى البريّة جار * ما هذه الدّنيا بدار قرار
از ابو الحسن تهامى .
ترجمه : فرمان مرگ بر انسانها روان است ، اين جهان سراى ماندن نيست .
( ص 63 ، س آخر )
و هو القادر على إنجاز المطلوب و إسعاف المرغوب .
ترجمه : و او قادر است كه خواستهها را برآورده سازد و آرزوها را تحقّق بخشد .
( ص 64 ، س 10 )
يقرّ له بالفضل من لا يودّه * و يقضى له بالسّعد من لا ينجّم