بماندند و اين شعر معروف :
گر ملك اين است درين « 1 » روزگار * من ده ويران دهمت صدهزار
بخواندند . به شاه ساده نهاد كه به منافق سخنانش در كمال اعتقاد و اعتماد است گويد شاه را قورخانه مىبايد نه خزانه .
امّا قورخانه و اعمال ابلهانه او
دولت بزرگ حشمت ايران صانها اللّه عن الحوادث و الحدثان از طلوع پادشاه مؤيّد شاه اسماعيل صفوى انار الله برهانه تا ظهور نادر شاه افشار كه خديوى قهّار و شهريارى جهان شكار بود ، تا زمان خدايگان سلاطين فتحعلى شاه طيّب الله تربته تهيه خمپاره و توپ و تفنگ و گلوله و فشنگ و ساير آلات و ادوات جنگ مىشده است . در دولت بهشت آيت شاهنشاه مغفور اسكنه اللّه فى القصور الحور شاهزادگان كه در حواشى ملك والى و حكمران بودند هريك جداگانه ساز و سامان ملوكانه نهادند . زياده از يكهزار عرّاده توپ و بيش از يك كرور تفنگ و افزون از كرورات گلوله و زياده از دويست انبار باروت ، ساير لوازم و لواحق « 2 » را برين قياس توان نمود ، در ثغور و سرحدات بود . مضاعف اين جمله در انبار شهريار كامكار ، به تمام را از خراسان و مازندران و گيلان و آذربايجان و كرمانشاهان و قلمرو
هامش
( 1 ) . همين ( نسخه ح ) .
( 2 ) . نسخه ح : لواحق و لوازم .