[ باب سى و دوم ] [ اندر تأويل مستى و نواختن و رقص ]
. . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . .
كه از خوردن شراب مست شده بود يا يافتن سلطنت باشد يا يافتن مالى باشد كه ازان رياست يابد .
و گفتهاند مستى از شراب دوام عيش باشد .
و گفتهاند مستى على العموم دليل خير باشد ، الا در حق خايف كه در حق وى دليل امن باشد .
و يافتن خمر اندر حنب گفتهاند يافتن گنج بود .
و حاضر شدن اندر مجلس خمر و هر جايگاه كه معصيت كنند گفتهاند دليل نافرمانى حق بود .
و زدن چنگ و بربط و مانند آن جمله گفتهاند دليل شروع كردن باشد در كارها [ ى ] باطل .
و شنيدن آوازها [ ى ] آن شنيدن سخنها [ ى ] باطل باشد .
و گسسته شدن اوتار آن بيرون آمدن باشد از غم .