تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 271

مساهمون:

ص٢٧١
الكِتَابَ نوشت كتاب را 5 و نوشتن خواست 7 نوشتن خواست نامه را

د

[ اسْتَبْعَدَ ]

اسْتَبْعَدَهُ دور داشت او را 6 عدّه بعيدًا

[ اسْتَرْشَدَ ]

اسْتَرْشَدَهُ رآه راست ازو بخواست

[ اسْتَرْقَدَ ]

اسْتَرْقَدَهُ يارى خواست ازو 6 استعانه 7 عطا خواست ازو

[ اسْتَسْعَدَ ]

اسْتَسْعَدَ بِهِ نيك‌بخت شدبدو 6 طلَب السعادة به 7 بجُسْت نيك‌بختى بوى

[ اسْتَشْهَدَ ]

اسْتَشْهَدَهُ بكواهى خواست ازو و اسْتُشْهِدَ فُلَانٌ شهيد شد فلان 6 قُتِلَ شهيدًا و هو شَهيدٌ ( ف ) و الشَّهَادَةُ شَهيدى

[ اسْتَعْبَدَ ]

6 اسْتَعْبَدَهُ اتَّخَذَهُ عَبْدًا

[ اسْتَنْجَدَ ]

اسْتَنْجَدَهُ يارى خواست ازو 6 استعانه

[ اسْتَنْشَدَ ]

اسْتَنْشَدَهُ شِعْرًا شِعر خواندن خواست ازو

[ اسْتَنْفَدَ ]

اسْتَنْفَدَ وُسْعَهُ همكى طاقتِ خود صرف كرد 6 استفرغ 7 همه تواناى خود صرف كرد

ذ

[ اسْتَنْقَذَ ]

اسْتَنْقَذَهُ مِن الهَلَكَةِ برهانيد او را از هلاك

ر

[ اسْتَأْثَرَ ]

اسْتَأْثَرَ بالشَّىْءِ بركزيد براى خود چيز را 5 استقلّ بِهِ

[ اسْتَأْجَرَ ]

اسْتَأْجَرَ الأَجيرَ بمُزد كرفت مزدودرا و هي الأُجْرَةُ مُزد

[ اسْتَأْخَرَ ]

اسْتَأْخَرَ بازپس ايستاد 6 تأخّر

[ اسْتَأْسَرَ ]

اسْتَأْسَرَهُ خود را باسيرى داد 6 اسْتَأْسَرَ بِهِ إذا أعطى بيده للأُسْرِ و اسْتَأْسَرَ غَيْرَهُ أيضا و اسْتَاْسِرْ لِي أي كُنْ أَسيرًا لي

[ اسْتَأْمَرَ ]

اسْتَأْمَرَهُ مشورت خواست ازو

[ اسْتَبْشَرَ ]

اسْتَبْشَرَ بِهِ شادى يافت به دو و هو البِشْرُ كشاده‌روى 7 شادى و تازه‌روى

[ اسْتَبْصَرَ ]

اسْتَبْصَرَ فى دينِهِ بينا دل شد در دين او 6 صار ذا بصيرة فيه

[ اسْتَثْفَرَ ]

اسْتَثْفَرَ بالثَّوْبِ در ميان رانها كرفت جامه را 6 جعل طرَفه فى إِبْطه الأيمن و أَلقاه على مَنْكِبِه الأيسر أو على العكس و اسْتَثْفَرَ الكَلْبُ بِذَنَبِهِ سك در ميان دو ران دم را كرفت

[ اسْتَجْمَرَ ]

اسْتَجْمَرَ استنجا كرد بسنك

[ اسْتَحْجَرَ ]

اسْتَحْجَرَ سخت شد 6 اسْتَحْجَرَ الطينُ صار كالحَجَر

[ اسْتَحْسَرَ ]

اسْتَحْسَرَ مانده شد 5 خَسْته شد 6 أعيا 5

[ اسْتَحْضَرَ ]

اسْتَحْضَرَ الفَرَسَ بدوانيد اسب را 6 أعْداه و اسْتَحْضَرَ الضَّيْفَ حاضر كردن خواست مهمانرا 7 آمدن خواست از مهمان

[ اسْتَحْقَرَ ]

اسْتَحْقَرَهُ حقير داشت او را 7 خور داشت او را

[ اسْتَخْبَرَ ]

اسْتَخْبَرَهُ خبر خواست ازو 7 خبر جُست ازو

[ اسْتَدْبَرَ ]

اسْتَدْبَرَ القِبْلَةَ پُشت سوى قبله كردانيد

[ اسْتَسْخَرَ ]

اسْتَسْخَرَ مِنْهُ خنديد ازو ، مسخره كرد ازو 7 افسوس داشت او را

[ اسْتَشْعَرَ ]

اسْتَشْعَرَ خَوْفًا ترس در دل كرد 7 در دل كرفت ترسرا

[ اسْتَصْغَرَ ]

اسْتَصْغَرَهُ خرد او را داشت 6 عدَّه صغيرًا 7 خور شمردش

[ اسْتَظْهَرَ ]

اسْتَظْهَرَ القُرْآنَ حِفظ كرد قرآنرا 6 حَفِظه عن ظهر القلب 7 ياد كرفت قرآن را

[ اسْتَعْبَرَ ]

اسْتَعْبَرَ كريان شد 5 اشك فرو ريخت 6 بَكَى و هي العَبْرَةُ اشك 7 آب چشم و العَبَرَاتُ جمع

[ اسْتَعْمَرَ ]

اسْتَعْمَرَهُ آبادان كردن خواست آن را

[ اسْتَغْفَرَ ]

اسْتَغْفَرَ اللَّهَ عَنْ ذَنْبِهِ آمرزش خواست خدايرا از كناهش

[ اسْتَفْسَرَ ]

اسْتَفْسَرَهُ تفسير كردن خواست ازو 6

[ اسْتَقْصَرَ ]

اسْتَقْصَرَهُ عدَّه قَصيرًا أو مُقَصِّرًا

[ اسْتَكْبَرَ ]

اسْتَكْبَرَ تكبّر كرد 7 كردن‌كشى كرد

[ اسْتَكْثَرَ ]

اسْتَكْثَرَ من الشَّىْءِ بسيار خواست از چيز 5 بسيار كرد از چيز

[ اسْتَمْطَرَ ]

اسْتَمْطَرَ