تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 273

مساهمون:

ص٢٧٣
أو استحدثه و هي الطُّرْفَةُ چيزى نو 7 طرفه

[ اسْتَعْطَفَ ]

اسْتَعْطَفَهُ مهربانى خواست ازو 7 رحمت خواست از وى

[ اسْتَنْظَفَ ]

اسْتَنْظَفَ الخَرَاجَ همه بستد خراج را 6 أخذه كلِّه

[ اسْتَنْكَفَ ]

اسْتَنْكَفَ مِنْهُ تنك داشت ازو

ق

[ اسْتَرْزَقَ ]

اسْتَرْزَقَهُ روزى ازو خواست 6 طلَب منه الرزق

[ اسْتَطْلَقَ ]

اسْتَطْلَقَ بَطْنُهُ روان شد شكمش

[ اسْتَغْرَقَ ]

اسْتَغْرَقَ الشَّىْءَ جمله كرفت چيز را 6 أخذه كلّه 7 همه چيز فاكرد

[ اسْتَغْلَقَ ]

اسْتَغْلَقَ عَلَيْهِ الكَلَامُ بسته شد بر وى سخن 6 استبهم

[ اسْتَنْشَقَ ]

اسْتَنْشَقَ آب در بينى كرد

[ اسْتَنْطَقَ ]

اسْتَنْطَقَهُ سخن كفت خواست ازو

ك

[ اسْتَدْرَكَ ]

اسْتَدْرَكَ عَلَيْهِ الشَّىْءَ غلط كرفت بر وى چيز را 5 دريافت در وى غلط را 7 و اسْتَدْرَكَ ما فاتَ و تَدَارَكَهُ بمعنًى

[ اسْتَمْسَكَ ]

اسْتَمْسَكَ بِهِ دست به دو اندر زد 6 تمسّك

[ اسْتَهْلَكَ ]

اسْتَهْلَكَهُ هلاك كرد او را 6 أَهْلكه 7 هلاك كردن خواست او را

ل

[ اسْتَبْدَلَ ]

اسْتَبْدَلَ الشَّىْءَ بالشَّىْءِ مبدل كرد چيز را به چيز 7 بَدَل كرفت

[ اسْتَبْسَلَ ]

6 المُسْتَبْسِلُ المُوَطِّنُ نَفْسَهُ عَلَى المَوْتِ أو الضَّرْبِ ،

[ اسْتَبْعَلَ ]

اسْتَبْعَلَ النَّخْلُ صار بَعْلًا و هو الذى يَشْرَبُ بعُروقِه من الأرض من غير سَقْى و لا سماءٍ

[ اسْتَرْسَلَ ]

اسْتَرْسَلَ إِلَيْهِ بستاخى كرد بوى 5 كستاخى كرد بر وى از طريق ناز 6 انبسط 6

[ اسْتَرْعَلَ ]

اسْتَرْعَلَتِ الغَنَمُ تَتَابَعُوا فى السَّيْرِ

[ اسْتَعْجَلَ ]

اسْتَعْجَلَهُ شتافتن خواست از وى و اسْتَعْجَلَ بِنَفْسِه خود تعجيل كرد 7 خود بشتافت

[ اسْتَعْمَلَ ]

اسْتَعْمَلَهُ عمل خواست ازو 5 به كار داشت او را

[ اسْتَفْحَلَ ]

6 اسْتَفْحَلَ الأَمْرُ تفاقَمَ

[ اسْتَقْبَلَ ]

اسْتَقْبَلَ القِبْلَةَ روى سوى قِبله كرد 6

[ اسْتَقْتَلَ ]

اسْتَقْتَلَ لم يُبال الموت من شجاعته

[ اسْتَكْمَلَ ]

اسْتَكْمَلَهُ تمام كردش 6 استتمَّه

[ اسْتَمْهَلَ ]

اسْتَمْهَلَهُ مهلت خواست از وى 6 استنظر ،

[ اسْتَنْتَلَ ]

اسْتَنْتَلَ مِن الصَفِّ تقدّم أصحابَه

[ اسْتَنْجَلَ ]

اسْتَنْجَلَ المَوْضِعُ اذا كثُر به النَّجْلُ و هو الماءُ يظهر من الأرض

[ اسْتَنْزَلَ ]

اسْتَنْزَلَهُ عَنِ الحِصْنِ فرو آورد او را از پناه

م

[ اسْتَبْهَمَ ]

اسْتَبْهَمَ عَلَيْهِ الأَمْرُ بسته شد بر وى كار 6 استغلق 7 پوشيده شد بر وى

[ اسْتَحْكَمَ ]

اسْتَحْكَمَ الشَّىْءُ استوار شد چيز

[ اسْتَسْلَمَ ]

اسْتَسْلَمَ لأَمْرِ اللَّهِ كردن نهاد فرمان خدايرا 6 سلَّم نفسَه له

[ اسْتَطْعَمَ ]

اسْتَطْعَمَهُ طعام خواست ازو

[ اسْتَعْجَمَ ]

اسْتَعْجَمَ الكَلَامُ پوشيده شد سخن 6 استغلق

[ اسْتَعْصَمَ ]

اسْتَعْصَمَ خود را نكاه داشتن خواست 6 اعتصم 7 پناه كرفت

[ اسْتَعْظَمَ ]

اسْتَعْظَمَهُ بزرك داشت او را

[ اسْتَعْلَمَ ]

اسْتَعْلَمَهُ اعلام كردن خواست ازو 7 آموزانيدن خواست ازو

[ اسْتَفْهَمَ ]

اسْتَفْهَمَهُ در يافتن خواست ازو 7 فهم كردانيدن خواست ازو

[ اسْتَقْدَمَ ]

اسْتَقْدَمَ الرَّجُلُ در پيش ايستاد مرد 6 تقدَّم 7 پيش رفتن خواست مرد و اسْتَقْدَمَهُ پيش رَوْ كردش 5 در پيش داشت او را

[ اسْتَقْسَمَ ]

اسْتَقْسَمَ قسمت خواست ازو 6 الِاسْتِقْسَامُ طلبُ القسم بالأزلَامِ

[ اسْتَكْتَمَ ]

اسْتَكْتَمَ السِّرَّ راز را پوشيدن خواست

[ اسْتَلْهَمَ ]

اسْتَلْهَمَ اللَّهَ الصَّبْرَ