تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 178

مساهمون:

ص١٧٨
و ظَهَرَ عَلَى العَدُوِّ دست يافت بر دشمن 6 غلَب و ظَهَرَ الأَمْرُ پيدا شد كار ظُهُورًا

[ عَهَرَ ]

عَهَرَ زنا كرد عَهْرًا و هو العَاهِرُ زناكننده

[ فَخَرَ ]

فَخَرْتُ بكذا على فُلَانٍ بنازيدم بفلان چيزى بر فلان فَخْرًا و مَفْخَرًا و ثَوْبٌ فَاخِرٌ جامهء خوب 6 جامهء نيكو ، جَيِّدٌ و هي المَفْخَرَةُ چيزى كه فخر آوردند بدان 7 آنچ به دو نازيدند و المَفَاخِرُ جمع و أَنَا فَخُورٌ بِهِ من نازنده‌ام بوى

[ فَغَرَ ]

فَغَرَ فَاهُ باز كرد دهن وى 6 بكشاد دهان او را ، فتَحه فَغْرًا و فَغَرَ بنَفْسِهِ خود باز شد 6 خود كشاده شد فُغُورًا

[ قَهَرَ ]

قَهَرَهُ غالب شد بر وى قَهْرًا 6 القَهْرُ الغَلَبَةُ و القَاهِرُ الغالب و قُهِرَ غُلِبَ و قُهِرَ اللَّحْمُ طُبخ حتى يَسيل ماؤُه

[ مخر ]

مَخَرَتِ السَّفِينَةُ الماءَ ببُريد كشتى آب را 5 بشكافت كشتى آب را 6 شقَّتْ مَخْرًا و مُخُورًا

[ مَهَرَ ]

مَهَرَهَا كابين داد زن را 6 أعطاها مَهْرَها مَهْرًا و هو المَهْرُ كابين و المُهُورُ جمع و مَهَرَ بالعَمَلِ استاد شد به كار مَهَارَةً [ مِهَارَةً ] معا و هو مَاهِرٌ استاد به كار

[ نَحَرَ ]

نَحَرَ النَّاقَةَ بِسْمِلْ كرد اشتر ماده را 5 بكشت اشتر ماده را 6 ذبَح و نَحَرَ بالصَّلَاةِ دست راست بر دست چب نهاد در نماز 6 وضَع اليمين على الشمال فى الصّلوة نَحْرًا

[ نَهَرَ ]

نَهَرَ السَّائِلَ بانك كرد بر درويش 5 ايذا كرد بر وى نَهْرًا

س

[ بَخَسَ ]

بَخَسَهُ حَظَّهُ كم كرد بهرهء او را بَخْسًا

[ رَأَسَ ]

رَأَسَ القَوْمَ مهتر شد بر مردمان 7 سَرْوَرى كرد مردمان را و رَؤُسَ الرَّجُلُ مترادف رِيَاسَةً و هو رَأْسٌ مهتر و رَئِيسٌ مترادف 6

[ رَغَسَ ]

رَغَسَهُ اللَّهُ أي اعطاه اللّه مالًا كثيرا و بَارَكَ له فيه 6 و رَغَسَهُمُ اللَّهُ أي كثّرهم و انْمَاهم

ش

[ نَعَشَ ]

نَعَشَهُ اللَّهُ برداشت او را خداى 6 رفَعه نَعْشًا

[ نَهَشَ ]

نَهَسَتْهُ الحَيَّةُ بكزيد او را مار 6 عضَّتْ و نَهَشَتْهُ مترادف نَهْسًا و نَهْشًا

ص

[ شَخَصَ ]

شَخَصَ إِلَيْهِ برفت سوى وى 6 ذهَب إلَيْه شُخُوصًا 6 و فى التنزيل
تَشْخَصُ
فِيهِ الْأَبْصارُ أي أبصارهم لا تقِرُّ فى أماكنهم من هول ما تَرى

ض

[ دَحَضَ ]

دَحَضَتْ حُجَّتُهُ باطل شد حجت وى دَحْضًا

[ نَهَضَ ]

نَهَضَ برخاست 6 قام نُهُوضًا و نَهْضًا و نَهْضَةً

ط

[ شَحَطَ ]

شَحَطَ المَنْزِلُ دور شد خانه 6 بَعُدَ شَحْطًا و شُحُوطًا

[ ضَغَطَ ]

ضَغَطَهُ بيفشاردش 6 عصَره و ضيَّق عليه ضَغْطًا

ظ

[ جَحَظَ ]

جَحَظَتْ عَيْنُهُ بيرون شد چشم وى 5 بيرون آمد چشم وى 6 خرجَتْ جُحُوظًا و هو جَاحِظٌ چشم بيرون شده

[ لَحَظَ ]

لَحَظَهُ بنكريست بوى لَحْظًا

ع

[ بَخَعَ ]

بَخَعَ نَفْسَهُ خويشتن را بكشت 6 قتل نَفْسَه بَخْعًا 6 و بَخَعَ بالحَقِّ أي خضَع له و أقرَّ به بُخُوعًا و بَخَاعَةً

[ بَضَعَ ]

بَضَعَ المَرْأَةَ جماع كرد زنرا بَضْعًا [ بُضْعًا ] معا 7 و بَضَعَهُ بريدش ، شكافت او را بَضْعًا 7 و بَضَعَ اللحْمَ بريد كوشت را و هو بَضْعَةٌ پارهء كوشت

[ تَسَعَ ]

تَسَعَ القَوْمَ نهم شد مردمان را و نه‌يك ستد از قوم 6 صار تاسعهم أو أخذَ تُسعَ أَمْوَالِهم تَسْعًا

[ جَدَعَ ]

جَدَعَ أَنْفَهُ ببريد بينى وى را 6 قطَعه جَدْعًا و هو أَجْدَعُ بريده بينى

[ جَمَعَ ]

جَمَعَهُ كِرد كَرد او را جَمْعًا و هو الجَمْعُ