ببنصر وى .
و اين « 1 » سخن از جالينوس فضول « 2 » است - و غلط :
امّا فضول « 3 » : آنست كه اندر بجشكى موسيقى گفتن بآزار كردن بود « 4 » ، خاصّه - كه هيچ حكيمى را اندر بجشكى به كار نيايد ، و اگر ندانند « 5 » هيچ زيان ندارد ، و هيچ بجشك نداند - كه وى « 6 » چه ميگويد ، - الّا كه پيشهء موسيقى بياموزد ؛ و [ آن ] كارى دراز بود .
و امّا غلط ( است ) دو غلط است :
يكى آنكه نزديك پيشهوران موسيقى الّذى بالكل و الخمسة و الّذى بالخمسة « 7 » به حكم حسّ « 8 » يكى بود .
و ديگر - آن كس كه كوس « 9 » سراى بود - اندر تأليف ، يا « 10 » اندر ايقاع ، به گوش « 11 » اندر يابد اين همه نسبتها را « 12 » لكن بزيادت « 13 » خمس - و سدس - و سبع - و ثمن - و تسع بود ، و نيز باريكتر ، خاصه آنچه
هامش
( 1 ) - آن را - آ .
( 2 ) - وصول - ج .
( 3 ) - وصول - ج .
( 4 ) - بى : بود - ج ، - بود و - آ .
( 5 ) - بماند - آ .
( 6 ) - بى : وى - آ .
( 7 ) - بى : و الذى بالخمسة - آ ، - الذى بالكل و الخمسة و الذى الخمسه - ج ، - ذى الكلّ و الخمسة و ذى المخمس - د .
( 8 ) - جنس - د .
( 9 ) - كه آن كس كه كوس - آ ، - آن كس كه گوش - ب - ج ، - آنكه كوس - د .
( 10 ) - بى : يا - د ، - ريا - ( ظ : و يا ) - آ .
( 11 ) - بى : به گوش - ب - ج .
( 12 ) - بى : را - آ .
( 13 ) - آنكه بزيادت - ب - آنكه بر زيادت - ج .