حس مشترك ، و قوت مصوره ، و قوت تخيل - و فكر ، و قوت « 1 » و هم ، و قوت ياذ داشت ، . - كه حافظه - و ذاكره خوانند « 2 » .
حسّ مشترك - آنست كه : اين همه حواس بچهء وىاند « 3 » ، و از وى شكافند ، و بوى رسانند ، چنان كه گفته آمد « 4 » .
و قوّت مصوّره - آنست كه : هر چه بحس مشترك رسد ، وى به خود پذيرد ، و نگاه دارد - سپس « 5 » جدا شدن محسوس ؛ چنان كه بحسّ رسيده بود ، - كه شكّ نيست كه اندر حيوان چنين قوّت هست « 6 » .
و قوّت و هم - آنست كه : اندر محسوسات چيزهاء نامحسوس بيند ، چنان كه گوسفند ، - كه چون « 7 » صورت گرگ بيند - بحسّ ظاهر « 8 » دشمنى ورا بيند بحسّ باطن « 9 » ، و اين حسّ باطن را و هم خوانند - و وى چون خرذ است « 10 » - مر حيوانات را .
هامش
( 1 ) بى : قوت - د .
( 2 ) حافظه و ذاكر خوانند و - د ، - قوت حافظه خوانند و - كب .
( 3 ) نسخه وىاند - د - ط ، - نجه وى آيد - آ ، - بجهة وى آيد - خ آ ، - بجه وى آيد - ه .
( 4 ) گفتهاند - ه .
( 5 ) و سپس - د ، - و سببش - ط .
( 6 ) بى : هست - ه ، - بود - آ .
( 7 ) بى : چون - م - ك - كب .
( 8 ) بيند بحسن ظاهرى - د - ط - ، - بينند بحسن ظاهر - ه .
( 9 ) بى : بحس باطن - د - ط .
( 10 ) چون خور دست - آ - ه .