سلسله خوارزمشاهيان
« قطب الدين » ابتدا از جانب سلطان سنجر حاكم خوارزم بود ، آخر « خوارزمشاه » لقب يافت و سلطنت مآب شد . جلوس او ( 491 ) فوتش ( 521 ) گويند خيلى دانشمند بود . آتسز - جلوس او ( 521 ) وفات او ( 551 ) در ميان او و سنجر مكرر جنگ مىشد ، « رشيد وطواط » مداح او بوده و آتسز پسر قطب الدين محمود است . ايل ارسلان - جلوس او ( 552 ) - وفات ( 568 ) اين پسر اتسز مذكور است . سلطانشاه - جلوس او ( 568 ) فوتش ( 589 ) با برادر خود « علاء الدين تكش » نزاعها كرد . علاء الدين - جلوسش ( 589 ) - وفاتش ( 596 ) . خوارزم را صاحب شد و برادرش خراسان را . سلطان محمد - جلوس ( 596 ) وفات ( 617 ) تركستان وهند را مسخر كرد ، آخر مغلوب چنگيز شد . سلطان ركن الدين - و سلطان غياث الدين - و سلطان جلال الدين هر سه پسران سلطان محمد هستند ، آنكه قابل ذكر است « جلال الدين » است كه جلوس او ( 617 ) بود فقدان او ( 628 ) . جلال الدين مكرر چنگيز را شكست داده آخر مغلوب شد به هند رفت ، آنجا فتوحات نمود . باز به ايران مراجعت كرد . عراق و آذربايجان را و گرجستان را مسخر نمود ، آنگاه به باده پيمائى دست زده « مغول » بر او تاختند ، گريخت و ناپديد شد ! صد و چهل سال اين طبقه پادشاه بودند تا منقرض شدند .