سلاجقه را نداشت در هندوستان نفوذى پيدا كرد ، وفاتش ( 441 ) هجرى بود . پس از مودود جمعى ديگر بودند ، چون كه در ايران دستى نداشتند و با سلاجقه معاصر و در جنگ بودند و كارى از پيش نمىبردند . مثل « على » و « عبد الرشيد » و « فرخ زاد » و « ابراهيم » و « مسعود » و « ارسلان » و « بهرام شاه » و « خسرو » و « خسرو ملك » كه آخر همه بود . فوتش ( 583 ) . بهرام شاه مذكور قدرى با اسم و رسمتر بود كتاب « كليله و دمنه » و « مخزن الاسرار نظامى » به نام او نوشته شده جلوس او ( 512 ) بود و مدت سلطنت او ( 35 ) فوتش ( 547 ) . اما اين را هم بگويم كه غزنوييان سلاطين اوائل آنها خيلى بر جلالت و شأن ايران افزودند و آن را ترقى دادند و تا هند را مسخر نمودند ومىتوان گفت كه « سلجوقيان » بيشتر ايران را ترقى داده در علوم و صنايع . در اين دوره سلجوقيان بر اكثر روى زمين فائق بودند .
تاريخ ايران وتاريخ الأفغان ( تاريخ اجمالى ايران وتتمة البيان في تاريخ الأفغان والبيان في الإنجليز والأفغان ) ( فارسى ) — صفحة 72
مساهمون: سيد جمال الدين الحسيني الأفغاني
ص٧٢