من الأدباء و العلماء قبل مولد الرضى بمدّة ، و وجدت بها نسخة موثوقا ينقلها عليها خطّ الوزير ابن الفرات ، و كان قبل مولد الرضى بنيّف و ستّين سنة . تمّت الخطبة الشقشقية . ( 1 )
هامش
( 1 ) در متن نسخههاى خطّى كتاب حاضر ، خطبههاى : 7 ، 50 ، 80 ، 88 ، 97 ، 98 ، 103 ، 129 ، 224 ، 233 ، نيمهء دوم 108 ، 131 ، نيمهء دوم 128 ، 153 ، 175 ، 194 ، نيمهء دوم 79 ، 144 ، 151 ، از نهج البلاغه بدون ترجمه و شرح در همين باب ذكر شده كه در توجيه آن دو احتمال وجود دارد : اوّل آنكه مؤلّف ، نخست خطبههاى مذكور را در متن اوراق نگاه داشته تا سپس ترجمه آن را به صورت زير نويس و توضيحات ضرورى را در حواشى اوراق بنويسد ( همچنان كه در بخش پايانى از باب اوّل كتاب كه به خطّ مؤلّف نگاشته شده و در دسترس نگارنده قرار گرفته همين شيوه اتّخاذ شده ) ، امّا به هر دليل ، ترجمه و شرح بدان اضافه نشده و شرح ناتمام مانده است . دوم آنكه يكى از كاتبان ، در استنساخ نسخهاى از همين كتاب ، پس از نگاشتن عبارات خطبهها در متن اوراق ، مجال افزودن ترجمه و شرح را در نسخهء خود نيافته ، و نسخههاى ديگر كه از روى همين نسخه استنساخ شده نيز دچار همين نقص گشتهاند . اگر چه احتمال اوّل في نفسه قوى تر به نظر مى رسد و نسخهء شمارهء 5299 كتابخانه مركزى دانشگاه تهران - كه تا اواسط باب ششم كتاب و به خطّ مؤلّف است - نيز همين احتمال را تأييد مىكند ، امّا قضاوت قطعى تر در ترجيح آن ، منوط به مشاهدهء نسخهء كامل خطّى از همين كتاب با خطّ مؤلّف مى باشد . به هر جهت به لحاظ موجود نبودن ترجمه و شرح مؤلّف از خطبههاى مذكور ، از نگاشتن عبارات آن در اين باب خوددارى مىشود .