( 1 ) امام على « ع » : هر كس اموالى را به خود اختصاص دهد ( و در امور مالى و اقتصادى و معيشتى انحصارطلبى كند ، رو به تباهى رود و ) هلاك شود . 2 الإمام علي « ع » : إنّ الدّنيا كالشّبكة تلتفّ على من رغب فيها ، و تتحرّز عمّن اعرض عنها ؛ فلا تمل إليها بقلبك ، و لا تقبل عليها بوجهك ، فتوقعك في شبكتها ، و تلقيك في هلكتها . « 1 » امام على « ع » : دنيا همچون دامى است كه هر كس را كه به آن ميل كند در خود گرفتار سازد ، و از كسى كه از آن دورى جويد كناره گيرد ؛ از اين رو از دل به آن مايل مشو ، و روى خوش به آن نشان مده ، كه تو را گرفتار خود سازد و رو به تباهى برد . الإمام علي « ع » : . . . فخفّض في الطَّلب ، و أجمل في المكتسب . . . و إيّاك أن توجف بك مطايا الطَّمع فتوردك مناهل الهلكة . « 2 » امام على « ع » : . . . در طلب ( مال ) پر مكوش « 3 » ، و كسب را مختصر گير « 4 » . . . و زينهار كه مركبهاى آزمندى را تند بدوانى كه تو را به آبشخورهاى هلاكت فرود خواهند آورد .
هامش
« 1 » « غرر الحكم » / 117 .
« 2 » « نهج البلاغه » / 929 ؛ « عبده » 3 / 57 .
« 3 » يعنى بكوش و به اندازهء كفايت و انفاق معتدل به دست آر ، تا نيازمند كسى نباشى
ليكن افراط مكن و همهء عمر و توان خويش را براى به دست آوردن و نگاهداشتن مال به هدر مده .
« 4 » يعنى بكوش و به اندازهء كفايت و انفاق معتدل به دست آر ، تا نيازمند كسى نباشى
ليكن افراط مكن و همهء عمر و توان خويش را براى به دست آوردن و نگاهداشتن مال به هدر مده .