4 - تباهى اجتماع به دست شادخواران
قرآن
1 * ( وَإِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً ، أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها . . . ) * « 1 » هر گاه بخواهيم مردم سرزمينى ( قومى ) را نابود كنيم ، توانگران شادخوار را ( به عبادت و عدالت ) امر مىكنيم ، پس آنان ( از سر توانگرى و شادخوارى ) نافرمانى مىكنند . . . 2 * ( وَكَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ كانَتْ ظالِمَةً ، وَأَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ ، فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ ، لا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيه وَمَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ ، ) * « 2 » چه بسيار شهرهايى را در هم كوبيديم كه ( مردمان ) آنها ستمكار بودند ، و پس از ايشان قومى ديگر پديد آورديم ، و آن ستمكاران چون آمدن عذاب را حس مىكردند ، از شهرهاى خود بيرون مىدويدند ، ( از روى تمسخر و توبيخ به آنان گفته مىشد : ) بيرون ندويد ( كه ديگر هنگام گريختن نيست ) ، و بر سر سفره هاى ناز و نعمت خود ، در خانه ها ، باز گرديد ، شايد كسانى بخواهند از شما ( از آن همه ناز و نعمت ) چيزى درخواست كنند ؟ ! ،
حديث
1 - النّبي « ص » - في وصاياه لابن مسعود : يا ابن مسعود ! سيأتي من بعدي أقوام
هامش
« 1 » « سورهء اسراء » ( 17 ) : 16 .
« 2 » « سورهء انبيا » ( 21 ) : 11 - 13 ؛ « مجمع البيان » 7 / 41 .