فوت برهان الملك
چون « 1 » نواب معظّماليه به مرض سرطان در سنهء يك هزار و يك صد و پنجاه و يك ( 1151 ) هجرى در شاه جهان آباد در ايّامى كه پادشاه قهّار نادر شاه افشار در آن بلده بود ، به رحمت ايزدى پيوست ، حكومت آنجا به نوّاب غفران مآب جنّت آرامگاه ، صفدر جنگ وزير احمد شاه كه داماد نوّاب مرحوم ، و همشيره زادهاش نيز بود قرار گرفت ، او نيز به دستور سابق تمام آن مملكت را در احاطهء تصرّف خود داشت و از سرداران شرير كسى كه باقى مانده بود خوار و حقير و ذليل و دستگير نمود ، و چون نوّاب بزرگ به جهت سكونت خود اين موضع را كه سابق جنگل و خالى از آبادى بود ، در يك فرسخى شهر « اوده » - كه از بلاد قديم آن صوبه است - مقرّر كرد و معسكر خود نمود .
اوّل : عمارت چهارسوئى كه در هندى آن را « بنگله » « 2 » مىنامند در كنارهء رودخانه « كهاكره » به جهت نشيمن خود ساخته بود ، آن بلده در به دو امر مشهور به بنگله « 3 » شد ، و لكن چون به ياد قرية فيضآباد بنا نهاده شده است ، و آن قريهء بزرگى است كه در ارض خراسان قريب به تربتحيدريه واقع است ، و نهايت خوش آب و هوا است ، و خربوزه و انواع فواكه در آن بسيار خوب و به وفور مىشود ، و اين بلده نيز شباهت كليه به آنجا داشت ، اسم حقيقى آن را
هامش
( 1 ) دو چون : « الف » .
( 2 ، 3 ) بنگالا : « ب ، ج » .