شد به « 1 » آن بلدهء طيّبه شبيخون آورده ، در ماه ذى الحجة الحرام در يوم عيد غدير كه مردم به تهيّهء زيارت و عيد مشغول بودند ، قلعه « 2 » را محاصره كرد به جهت قلّت مردم و كمى سامان و مساهله عمر آقاى ناصبى حاكم آنجا ، مقاومت نتوانستند نمود ، و منهزم شدند .
پس سپاه ضلالت دستگاه ، دروازهء حصار را شكسته ، و از اطراف ديگر نيز داخل شهر شده ؛ شروع به قتل و نهب كردند ، چنان كه تقريبا سه هزار كس از مقدّسين و مجاورين و زوّار به درجهء شهادت رسيدند ، و خرابى بسيار به قبّهء مباركه و حرم محترم خامس آل عبا و سرور مظلومان و خانههاى مجاوران رسانيدند ، و در وقت زوال بدون باعث و سبب ظاهرى از شهر به سمت موطن خود كه « درعيّه » « 3 » است رفتند ، و مؤمنين به حكم - الفرار مما لا يطاق من
هامش
( 1 ) برآن : « د » .
( 2 ) منظور شهر مقدّس كربلا است .
( 3 ) درعيه : واحهاى نجد ، عربستان سعودى ، واقع در حدود 20 كيلومترى شمال غربى رياض ، پايتخت سابق آل سعود ، « وادى حنيفه » از آن مىگذرد ، از آباديهاى آن « بجيرى » است كه مسكن ابن عبد الوهاب و بسيارى از علماى خاندان او بوده است ، و مقبرهء وى در همانجاست .
درعية اول بار در ( 850 ق ) . آباد شد در ( 1139 ق ) . محمّد بن سعود فرمانرواى آن گرديد ، در ( 1157 ق ) . ابن عبد الوهاب كه از زادگاه خود عينيه رانده شده بود در درعيه سكنى گزيد ، و او و محمّد بن سعود به نشر مذهب وهّابى پرداختند . دولت سعودى درعيه در اوايل قرن 13 هجرى ، همهء شبه جزيرهء عربستان را تحت فرمان داشت ، در لشگركشى ابراهيم پاشا به نجد ، پس از مدتى محاصره ؛ درعيه سقوط كرد ( 1233 ه . ق ) و به امر وى ويران گرديد ( 1234 ه . ق ) . محمد بن مشارى به عمران آن پرداخت ولى دگربار سپاهيان مصرى آن را ويران كردند و سوختند . ( دهخدا )