اين آيه در باب غنا نازل شده « 1 » . و ديگر آيهء شريفهء : ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرى لَهْوَ الحَديثِ ) « 2 » است در سورهء لقمان ، يعنى : از مردمان كسى هست كه مىخرد لهو حديث را تا گمراه كند مردمان را از راه خدا ، ومراد از لهو حديث در آن غناست به اجماع مفسّرين « 3 » و اخبار ائمه معصومين « 4 » ، و از اطلاق وعموم اين آيات مستفاد مىشود عموم حرمت غنا ؛ بدون استثناء قرآن ومرثيه و ذكر خدا ؛ الّا ما أخرجه الدليل ، مثل الحُدا باجماع العلماء « 5 » .
نور سوّمدر ذكر مضامين بعضى از اخبار كه ظاهرند در تحريم مطلقغنا بدون استثناء قرآن يا غير آن
از آن جمله است حديثى كه در « كافى » روايت كرده است ؛ به سند صحيح از ابى الصّباح از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود : « مراد از قول زور در قول حق تعالى كه مؤمنان حاضر نمىشوند در جائى كه زور باشد غناست » « 6 » . ديگر حديثى است كه نيز در « كافى » روايت كرده است به سند صحيح از محمد بن مسلم كه گفت : شنيدم از حضرت باقر عليه السلام كه فرمود : « غنا از آن
هامش
( 1 ) خلاف شيخ طوسى : 3 / 345
( 2 ) لقمان ( 31 ) : 6
( 3 ) تفسير مجمع البيان : 5 / 47 ، تفسير كشاف : 3 / 490 ، جامع البيان : 11 / 61 و 62
( 4 ) وسائل الشيعه : 17 / 123 و 124 ، حدائق الناضره : 18 / 102 - 110
( 5 ) مجمع الفائدة والبرهان : 8 / 61
( 6 ) كافى : 6 / 431 حديث 6