حسن بن على بن عبدالعالى در كتاب « عمدة المقال في كفر اهل الضلال » ، وشيخ جعفر بن ادريس دوريستى در كتاب « عقائد در مذمّت صوفيه » چنان كه گذشت . وامّا اقوال اهل سنّت در اين مجال : پس ابن ابى الحديد در « شرح نهج البلاغه » به اين مضمون گفته كه : آنچه نسبت مىدهند به معاويه كه در پنهانى شراب مىخورده ثابت نشده ، زيرا كه علما در آن خلاف كردهاند ، ليكن خلافى نيست در آنكه گوش به غنا مىداده « 1 » . و همچنين زمخشرى در « كشّاف » در سورهء نجم در تفسير ( وَانْتُمْ سامِدُون ) « 2 » گفته ؛ قال بعضهم لجاريته : اسمدى ، اي غنّي « 3 » يعنى بعضى از عرب به كنيز خود گفت اسمدى يعنى غنا كن . وشيخ ابو بكر طرسوسى در خطبهء كتابى كه در تحريم سماع و شنيدن غنا نوشته به اين مضمون گفته كه : به ما خبرى رسيده كه طايفهاى از برادران مسلمان ما را شيطان فريب داده ، وعقلهاى ايشان را گمراه نموده ، در دوستى سازها وبازيها ، تا آنجا كه مىگويد كه : آن جماعت به سبب فريب شيطان ، مخالفت كردهاند با علماء وفقهاء وحاملان دين و ايمان . و بعد از خطبه مىگويد كه : اما امام مالك ؛ پس نهى كرده است از غنا كردن و گوش به غنا دادن و گفته است كه : هرگاه مرد بخَرَد كنيزى را ، و بعد از آن بفهمد كه آن كنيز غنا كننده است آن مرد را مىرسد كه به سبب اين عيب آن
هامش
( 1 ) شرح نهج البلاغهء ( ابن ابى الحديد ) : 16 / 161
( 2 ) النجم ( 53 ) : 61
( 3 ) تفسير كشّاف : 4 / 430