تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢
قسم اوّل : كسانىاند كه طريقهء آن ملحدان را اختيار مىكنند از براى اينكه بىتعب خود رابه لذّتهاى دنيا رسانند ، به اينكه از نگاه بر روى بىريشان خوش صورتان بهره‌برند ، و به انواع معاصى از زنا و لواط وفسق وفجور به آسانى رسند . قسم دوّم : كسانىاند كه بزرگى واعتبار را در دنياى بىاعتبار طالب وراغب‌اند ، و از اهل علم نيستند كه به وسيلهء علم به آن رسند . و قسم سوّم : ناقص العقلى است ممتلى از جهل كه در مقام استفاده وافاده خود را مىنمايند - از قبيل بينندهء نفوس فروش ، يا منديل حلال زاده - و اگر نه چگونه مخفى مىماند بر صغار واطفال ، چه جاى كبار و اهل كمال شيوهء نبويّه ، وسيرت رضيّهء محمّديه ، وطريقهء انيقهء اماميّه ، تا مشتبه شود بر او تدليس بدان ، و آنچه برآنند شيطان وشيطان صفتان . خداوندا ترسانيدم ! خداوندا به ايشان رسانيدم ! خداوندا ايشان را موعظه كردم ! خداوندا ايشان را خيرخواهى ونصيحت نمودم ! پس مؤآخذه مكن مرا به گناه « 1 » اهل خوى ضلالت پوى ، و امثال ايشان - از اهل آذربايجان وهمدان همه نادان و غير اين و آن - اى رحم كننده‌ترين همهء رحم كنندگان .

صورت مراسلهء ملاطفت شاملهء

بندگان سعادت توأمان ، اعتماد الدولة العلية الخاقانية . بعد از رسيدن « رسالهء خيراتيه » به مطالعهء ساطعهء أمناء الدّولة البهيّة السلطانية به عرض مقدّس عالى مىرساند كه : رقيمهء كريمهء التفات شميمه ،
هامش
( 1 ) الف : گناهان .
خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 142 | محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )