خدعههاى صوفيّه
و ديگر به عنوان تلبيس است ، چنان كه شيوهء ابليس است به اينكه بعضى از مجاهيل الحال به طمع شهرت وخلعت و مال با وجود آنكه عيب اعضائى ندارند خود را معيوب به مثل كورى وكرى وشلى وا مىنمايند ، و بعد از استشفا ودعاى اين ملاعين اظهار صحت وزوال مرض وعيب مىنمايند ، تا خر صفتان آن را حمل بر كشف وكرامات اين سگان كنند ، و آن مجاهيل نيز به اين تقريب به نوائى رسند ، چنان كه در اواخر عصر كريم خان زند نظر به قلّت فهم وكثرت وَهمْ او ، واكثر أمرا واعيان ، به اغوا واضلالِ بعضى از شيطان صفتان ، واعانتِ بعضى از خوانين آذربايجان شيخ قاسم نامى بلكه خرى وسگى از اهل « دهخوارقان » دعوى رؤيت ونيابت نمود از جانب حضرت صاحب الزمان عليه السلام و در كمتر از مدّت شش ماه زياده بر هزار ودويست كرامت نمود به طريق مذكور از براى احمقان ، تا مريدش شدند جمعى كثير از خران ، و به وسيلهء اين حيله حساب وخوف از خان آن ولايت برد .
كريم خان و من پيغام كرديم به آن سگ ومريدان خرش كه اگر تواند كرامتى به من بنمايد ومرا كور گرداند ، و چون عامى خرى بود و نماز نمىدانست ، و بعد از دعا به عوض لفظ فاتحه « پاته » مىگفت ، بعضى از ظرفا گفت كه : كرامتش از براى من همين بس است كه به عوض فاتحه « پاته » گويد .
و من به همين سگ صيّد معصوم على - صادى - گفتم : اى عابد شيطان ومعبود خران ! مگر ندانستى بنده دارى عاصى در كرمانشاهان ، كه همانند