4 . شيعه
بخارى ، از گروهى كه به تشيّع يا غاليان يا رافضىها شناخته مىشوند ، رواياتى آورده است كه از جملهء آنها مىتوان به : اسماعيل بن ابان ، جرير بن عبد الحميد ، خالد بن مخلد قطوانى ، سعيد بن فيروز ابوالبخترى « 1 » و . . . اشاره كرد .
كتاب الكافى ، گرچه مانند صحيح البخارى ، از رجال متّهم و ضعيفْ تهى نيست ، امّا تعداد آنان نسبت به صحيح البخارى ، بسيار اندك است . به عنوان مثال ، الكافى ، از افرادى چون : احمد بن مهران ، « 2 » يونس بن ظبيان ، « 3 » قاسم بن محمّد الجوهرى و . . .
استفاده كرده است .
ن . تعليق در احاديث
احاديثى را كه در سلسله سند آنها ، يك يا چند راوى ، حذف شده باشد ، احاديث معلّق مىگويند . چنين احاديثى ، از نظر علم رجال ، در عداد احاديث ضعيف و يا حدّاقل ، غير موثّق ، شمرده مىشود . الكافى ، از اين احاديث ، در مواردى اندك و محدود آورده است ، مثل سند « الحسين بن محمّد عن المعلّى بن محمّد عن بعض أصحابه عن . . . » . « 4 » امّا بخارى در موارد بسيارى ، از اين احاديث آورده است . « 5 » اين احاديث ، بهگونهاى چشمگيرند كه بزرگان اهل سنّت ، سعى كردند اين اقدام بخارى را توجيه كنند ، مثلًا صبحى صالح ، خواسته است كه بگويد احاديث معلّق در بخارى ، دو قسماند كه
هامش
( 1 ) . هدى السارى ، ج 1 ، ص 468 .
( 2 ) . ر . ك : الكافى ، ج 1 ، ص 202 - 210 .
( 3 ) . همان ، ص 387 .
( 4 ) . همان ، ص 474 .
( 5 ) . ر . ك : صحيح البخارى ، ج 2 ، ص 213 .