اين زيارتگاه ، از آثار تاريخى برجسته دوره اسلامى در شمال عراق و قدمت آن ، از قرن پنجم هجرى است . ساختمان آن ، به شكل اتاق مربع مرتفعى از خشت و گل و داراى گچ برىهاى زيبايى است . گنبد بنا ، به شكل مضرّس و در پنج رج و به ارتفاع حدود 75 / 2 متر مىباشد . بر ساقه آن ، يك لوح سنگى ، حاوى كتيبه اى به خط كوفى غيرمنقوط ، وجود دارد كه مدفون در اين زيارتگاه را محمد بن امام موسى كاظم ( ع ) يا در واقع همان محمد عابد ، معرفى كرده است . متن اين كتيبه ، چنين مىباشد :
بسم الله الرحمن الرحيم . هذا المسجد المبارك تربة الامام ابوعبدالله محمد بن موسىبن جعفر بن علي بن الحسين بن علي بن ابيطالب صلوات الله عليهم اجمعين وهو موضع رحمة الله من زاره وأسعده .
همچنين كتيبه ديگرى نيز در اين بنا ، وجود دارد كه نشان مىدهد اين زيارتگاه ، به دستور امير شرف الدوله مسلم بن قريش عُقيلى ( مقتول در 478 ه - . ق ) از امراى شيعه ناحيه جزيره ، ساخته شده است .
محيى الدين بن على بكرى درسفرنامه خود ( از سال 1139 ه - . ق ) مىنويسد : « به روستايى به نام دور رسيدم كه در آنجا ، مزار سيد محمد ، از فرزندان امام موسى كاظم ( ع ) قرار دارد » . او سپس اين اشعار را مىسرايد : « 1 »
عجز الوري من ناثر او ناظم * عن وصف ذات محمد بن الكاظم
فعليه منّي الف الف تحيّة * ما أن هذي ذو الحلم بالمتعاظم
در كتاب « جامع الانوار » ، درباره محمد دورى ، چنين آمده است :
هامش
( 1 ) . معجم المراقد والمزارات فى العراق ، ص 371 .