نجف اشرف ساكن شد . وى با حاج لطفعلى بيگ آذر ، صهباى قمى و صباحى بيدگلى كاشانى رفاقت داشت و در سرودن شعر به دو زبان فارسى و عربى استاد بود . شهرت او به ترجيعبند توحيديهى اوست . ملاقات و گفتگوى شاعر و ميرزاى قمى دربارهى ترجيعبند در برخى منابع تاريخى از جمله « حديقة الشعراء » آمده است . هاتف شعر را به سبك عراقى مىسرود و در علوم ادبى پيرو مشتاق اصفهانى بود .
اواخر عمر را در كاشان سپرى كرد و به سال 1198 ق در قم وفات نمود . برخى فرزندان و نوادگان وى در رديف شاعران و سخنسرايان قرار داشتند كه ميرزا سحاب و بيگم خانم ( متخلص به رشحه ) از آن جملهاند .
نمونه سروده
ترجيعبند توحيدى :
اى فداى تو هم دل و هم جان * وى نثار رهت هم اين و هم آن
دل فداى تو ، چون تويى دلبر * جان نثار تو ، چون تويى جانان
دل رهاندن زدست تو مشكل * جان فشاندن به پاى تو آسان
راه وصل تو ، راه پرآسيب * درد عشق تو ، درد بىدرمان
بندگانيم جان و دل بر كف * چشم بر حكم و گوش بر فرمان
گر سر صلح دارى ، اينك دل * ور سر جنگ دارى ، اينك جان
دوش از شور عشق و جذبه شوق * هر طرف مىشتافتم حيران
آخر كار ، شوق ديدارم * سوى دير مغان كشيد عنان
چشم بد دور ، خلوتى ديدم * روشن از نور حق ، نه از نيران