اجازهء چاپ تقريراتش را نمىداد ، ولى نسبت به ايشان نظر مساعد داشت .
آيت اللّه واعظ ، همان گونه كه قدرت علمى داشت ، سخنرانىهايش مطابق طبع مردم بود و روانشناسى جامعه را مىدانست و موعظهاش در دلهاى مخاطبين تأثير خوبى مىگذاشت ، او در سرتاسر افغانستان شهرت يافته و در ميان اقشار مختلف جامعه از نفوذ و طرفداران زيادى برخوردار بود ، نوشتههايش نيز علمى و مفيد بود و . . . او در آن زمان بهترين مسجد و مدرسه با عظمت را در تپهء سلام كابل بنا نهاد كه به تدريس ، موعظه و حل دعاوى مردم اقدامات مفيد نموده و براى ترقى فرهنگ جامعه خدمت كرد و به تمام معنا ، او آدم پركار بود و راحت طلبى نداشت و به كارهاى مردم رسيدگى مىكرد ، تدين و اخلاق نيكو داشت و مردم نيز طرفدارش بود و پركارىاش در همهء مراحل برجسته بود و آخرين خوشبختىاش اين بود كه خداى تبارك و تعالى شهادت او را به عنوان نمايندهء دين به دست خبيثترين و بد ترين افراد ضد دين قرار داده است » .
مرحوم آيت اللّه شيخ محمد عيسى محقق خراسانى در صفحهء 16 كتاب ارزشمند « المؤلفون الأفغانيون المعاصرون » آيت اللّه شهيد سيد محمد سرور واعظ را علامهء بزرگ و دانشمند فاضل دانسته كه حق تقدم و سبقت نسبت به ساير فضلاى افغانستان دارد و در رشد حوزهء علميه و پرورش طلاب فاضل نقش فراوان داشته در تقريرات و شرح نگارى بر كتابهاى مهم درسى پيش قراول بوده است .
در كتاب ديگرش « معجم رجال الفكر والادب فى النجف خلال الف عام » آمده است : « عالمٌ ، فاضلٌ ، جليلٌ ، مجتهدٌ ، خبيرٌ ، محققٌ ، مسافرٌ ، من بلادِهِ النَّجف و درسَ بها و أخذ عَن السيّد الحكيم و السيّد الخوئى والسيد الشاهرردى و عاد الى وطنه للارشاد وَالهدايةِ والقيام بالاحكامِ الشرعيّه ، غَير انَّ الحُكومةَ الافغانيّةَ اعتَقَله لِقَضايا و عوامل دينيّة » .
سى و پنج عالم ( از عالمان تأثيرگذار افغانستان در سده اخير ) ( فارسى ) — صفحة 333
مساهمون: سيد محمد عارف موسوى نژاد
ص٣٣٣