بود ، ايشان چه در دورانى كه در مدرسهء « كجاب » بهسود تدريس مىكرد و چه در حوزهء علميهء نجف اشرف كه در كنار تحصيل درس هم مىگفت و نيز بعد از بازگشت از نجف در « كابل » در سالهاى اول كتابهاى « رسائل » ، « مكاسب » و « كفايه » را تدريس مىنمود . ايشان چنان بيان عالى داشته كه شاگردانش تعريف مىكنند كه بر اثر بيان درسى عالى كه آيت اللّه داشت ، مشكل ترين و سخت ترين مطالب « كفايه » را چنان ساده بيان مىكرد كه ما احساس مىكرديم مطلب بسيار راحت است ، ولى هنگام مطالعه و مباحثه متوجه مىشديم كه اين بيان زيبا و عالى استاد بوده كه مطلب را به نظر ما ساده جلوه مىكرد . ايشان در اواخر زندگىاش درس خارج نيز مىگفته است .
6 . در سخنرانى و تبليغ آيت اللّه شهيد سيد سرور واعظ زبانزد است ، ايشان سخنرانى چيره دست بود ، بيانى سحر آميز داشت ، در هر حسينيه و مسجد كه منبر مىرفت ، كوچهها و سركها ( / جاده ، خيابان ) از ازدحام جمعيت مسدود مىشد . وقتى ايشان بر فراز منبر مىرفت ، وحدت واقعى بين مردم تجسم پيدا مىكرد . شخصيت وى وجود يك رهبر كاريزماتك را در اذهان جامعهء آن روز مجسم مىكرد ، حضور انبوه جمعيت و استقبال پرشور مردم از رهبر دينى شان ، حكومت آن روز را به تعجب واداشته بود ، گفته شده روزى داوودخان ( صدر اعظم وقت ) سوار بر موتر ( ماشين ) خود از منطقهء افشار كابل رد مىشود و در آنجا با جمعيت كثيرى كه سرك را مسدود كرده بودند برمىخورد ، سؤال مىكند چه اتفاقى افتاده است ؟ مىگويند : اين جمعيت براى استماع سخنرانى آقاى واعظ در اينجا گردهم آمده اند . داوود خان از ديدن اين صحنه متعجب مىشود .
در ماجراى كشف حجاب از زنان مسلمان افغانستان در سال 1340 ش ، آيت اللّه واعظ ، سخنرانى پرشورى را در حسينيهء عمومى محلهء افشار كابل ايراد مىكند و اين عمل ننگين را محكوم كرده و بر عليه دولت وقت ، زبان به اعتراض مىگشايد كه
سى و پنج عالم ( از عالمان تأثيرگذار افغانستان در سده اخير ) ( فارسى ) — صفحة 330
مساهمون: سيد محمد عارف موسوى نژاد
ص٣٣٠