تنها راه تحقق عدالت اجتماعى است .
در بخش ديگرى از كتاب « سيف الاسلام » شهيد واعظ راهكارهاى وحدت بين تشيع و تسنن را چنين مطرح مىكند : « پس از منطق وحدت دينى و وحدت ملى بر هر فرد از افراد ملت غيور افغانستان لازم است كه به قدر قدرت خود در رشد ريشهء اتحاد و تأمين وسايل اتفاق بكوشند و از نداهاى نفاق انگيز و نوشتههاى تفرقه انداز كه منافى وحدت ملى است ، خوددارى كنند و اگر جاهلى از روى نادانى ، يا مستخدمى از روى غرض و ايفاى وظيفهء سياسى رخنه در وحدت ملى باز كند و صدمه در شيرازهء اتفاق و اتحاد مىزنند ، لازم است دانشمندان مشفق كه علاقه به اين آب و خاك دارند ، هرچه زود تر آن رخنه را ببندند و اولياى امور نيز در استحكام مبانى وحدت بذل مساعى فرمايند . . . » .
آيت اللّه واعظ از زبان ديگران
استادش آيت اللّه العظمى خوئى ( ره ) در تقريظ خود بر كتاب « مصباح الاصول » مىنويسد : « من آنچه از تقريرات درسهايم را دانشمند فضيلت مآب ، فخر الافاضل الكرام سيد محمد سرور واعظ بهسودى به رشتهء تحرير در آورده است ، ملاحظه كردم و آن را داراى حسن تعبير ، وضوح بيان و جامع بين ، ايجاز ، بليغ و توضيح كافى يافتم .
خداوند چشم او را روشن كند ، همان گونه كه ديدگانم را روشنايى بخشيد و دانش را به دست او و امثالش گسترش دهد . . . » .
حضرت آيت اللّه العظمى محسنى ، رئيس علماى شيعهء افغانستان راجع به خدمات آيت اللّه العظمى شهيد واعظ و مقام علمى وى مىگويد : « من از دوران تحصيل كه در حوزهء علميهء نجف اشرف بودم با آيت اللّه واعظ شهيد دوست صميمى و باهم در درسهاى آيت اللّه العظمى خوئى شركت مىكرديم ، او در منبر و نوشتن مطالب سليقهء خوبى داشت ، با آنكه آيت اللّه خوئى ( ره ) آدم سخت گير بود و به هركسى
سى و پنج عالم ( از عالمان تأثيرگذار افغانستان در سده اخير ) ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: سيد محمد عارف موسوى نژاد
ص٣٣٢