اشعار هويداست .
واينجاست كه عشق به معشوق نهايى و محبوب غايى ، آدمى را به سمت چيزهايى مىكشاند كه به اين محبوب عشق بورزند . ائمه و اولياى خدا مظهر زيبايى و جمال خداوندى و آيت خلقت اويند و كسى كه به خدا عشق بورزد به آيات او نيز عشق مىورزد و شهريار شاعر ، عشق و ارادت خود را در قالب لطيفترين ابيات پيشكش آن بزرگواران مىكند . او پيوسته مادح مركز انوار الهى ، يعنى حقيقت محمديه ( صلى الله عليه و آله ) و خاندان رسالت و نبوت بود . نام نامى مصباح هدايت خورشيد آسمان ولايت ، حضرت حسين بن على ، كه به زبانش مىآمد سيل اشك از جويبار چشمانش سرازير بود . " به اعتقاد وى ، حضرت ختمى مرتبت ، ركن عالم هستى است كه همه به وجود وى بپايند و با وجودش مىپايند . كه دوام فيض ، بىنور وجودش منقطع خواهد بود « اگر نازى كند در هم فرو ريزند قالبها » " . ( خشكنابى ، 40 : 1379 )
1 - 7 - 4 رمانتيسم در شعر شهريار
شعر شهريار امتزاجى از كلاسيسم و رمانتيسم است به طورى كه برخى معتقدند شهريار ، آخرين ستارهى برجستهى آسمان ادب كلاسيك ايران و يكى از بارزترين نمايندگان ادبيات رمانتيسم ايران به حساب مىآيد . وى تفكر رمانتيك را در چهارچوب ادب فخيم كلاسيك عرضه مىدارد ، به طورى كه « در حوزهى كلاسيك ، شهريار را « حافظ ثانى » لقب دادهاند . » ( چاوشى اكبرى ، 44 : 1376 )
استاد محمد حسين شهريار ، خود در برخى از اشعار خويش به افكار و گرايش هاى رمانتيكى خود تصريح كرده و بسيارى از اشعار خود را كه در كليات او تحت عنوان « مكتب شهريار » آمده است ، جزء آثار رمانتيكى به شمار مى آورد ( شهريار ، 73 : 1376 ) . در مقدمه اى كه " شهريار " در ديوان خويش ، در ارزيابى مكتب هاى ادبى آورده است ، از « مكتب رمانتيسم » به طور آشكار سخن گفته است و به استفاده خود از برخى ويژگى هاى رمانتيسم و سودمندى آن در شعر فارسى اشاره كرده است ( شهريار ، 1371 ، ج 1 ، 86 ) بدين ترتيب شهريار به عنوان