گنبد سرورى بر روى عرش خداوندى كه ريسمانش را به عرش خدا پيوند داده متعلق به آنهاست .
آنها سايههاى عرشش بودند و مؤمن به دين خداوند در زمينى كه قطباش بودند فرود آمدند ( سرور و نور و مورد حمايت الهى و قطب عالم هستند ) .
از جانب پروردگار جليل و بلند مرتبه به امر او جدا شدند و ارباب هر فضيلتى گشتند .
سيد حيدر در ابيات زير ، به بيان شأن و منزلت اهل بيت عليهم السلام از زمان خلقت حضرت آدم مىپردازد و خاكى را كه خداوند براى خلقت آنها برگزيده ، بهترين و شريفترين و نابترين خاكها مىداند و با تأثير پذيرى از آيات قرآن به طهارت و قداست آنان تأكيد مىورزد و اين طهارت و پاكى همچنان در وجود آنان جريان دارد تا اينكه به تولد حضرت مهدى ( عج ) مىرسد كه تمام خوبىها و كرامتها را در وجود او قرار مىدهد و از جوانى مىگويد كه لباسى از مكارم و بزرگىها به تن دارد و وجودش سراسر كرامت و فضيلت است . شاعر اين موارد را با قدرت عجيبى به تصوير كشيده است . اين تصوير هنرى زيبا ، تنها از خيال صرف شاعر سرچشمه نگرفته است بلكه با الهام پذيرى از حديث رسول خدا به هنگام خلقت حضرت آدم ؛ آن هنگام كه در عرش خداوند پنج اشباح را در حال ركوع و سجود ديد ، خداوند درباره آنها كه شامل پيامبر و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام مىشد ، به حضرت آدم فرمود : « يا آدم هؤلاء صفوتى بهم احييكم و بهم اهلككم » ( البحرانى ، 5 : 1272 ) و همچنين اقتباس از آيه تطهير ، اين زيبايى و تأثير گذارى را دو چندان كرده است :
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 1 »
»
فاللهُ صوَّر آدماً مِن طينةٍ * لهُم تخيَّرَ مَحضَها و لُبابَها
تُخبرُكَ أنَّهم جروا فى أظهُرٍ * طابَت و طهَّر ذوالعُلى أصلابَها
و تَناسَلوا فإذا استهلَّ لهُم فتىً * نَسجت مكارمُه لَه جَلبابَهَا
هامش
( 1 ) سوره احزاب ، آيه 33