جهانى و ساير ويژگىهاى حضرت مهدى ( عج ) نقل شده است و در واقع سالها پيش از تولد آن حضرت ، خصوصيات و ويژگىهاى او از قبيل اينكه او از خاندان پيامبر ( ص ) و از فرزندان فاطمه ( ع ) و از نسل حسين ( ع ) است و با قيام جهانى خويش زمين را پر از عدل و داد خواهد كرد ، پيشگويى شده است . مهدويت و اعتقاد به وجود حضرت مهدى ( عج ) و ظهور او اختصاص به مذهب تشيع ندارد بلكه محدثان بزرگ اهل سنّت نيز ا حاديث مربوط به آن حضرت را از طريق گروه بسيارى از صحابه و تابعين در كتابهاى خويش نقل كردهاند » . ( طباطبايى نسب ، 24 : 1377 - 22 )
سيد حيدر حضرت مهدى ( عج ) را در پنج قصيده مدح كرده كه شامل 164 بيت مىباشد . وى ابتدا به بيان جايگاه والاى اهل بيت و امام زمان عليهم السلام و شأن و منزلت آنان از زمان خلقت پرداخته و آنان را سبب خلقت هستى دانسته و با استناد به احاديث معتبر و آيات قرآنى وجود اولياى خداوند را در طول دورانها ، امرى حتمى دانسته است . پس از آن به ولادت حضرت مهدى ( عج ) از سلاله اين خاندان مىپردازد و با پرداختن به ولادت ايشان ، تداوم حضور رهبرانى كه از جانب خداوند ، حكومت اسلامى را دست مىگيرند ، يادآور مىشود و سپس به مسئله غيبت حضرت بر اساس مصلحت الهى ، و انتظار فرج پرداخته و در پايان از صفات و ويژگىهاى اخلاقى و اجتماعى ايشان سخن مىراند :
2 - 6 - 1 اهل بيت ( ع ) ؛ قطب عالم امكان
در اين ابيات شاعر تحت تاثير عشق و محبت شديد خويش نسبت به أئمه ( ع ) ، به صنعت مبالغه روى آورده تا بدين وسيله جايگاه حقيقى آنان را براى مخاطب ترسيم كرده و جايگاه والاى أئمه و حضرت مهدى ( عج ) را در عرش و فرش به تصوير مىكشد :
لَهم على الكرسىّ قُبّةُ سُؤددٍ * عقدَ اللهُ بعرشِه أطنابَها
كانوا أظلّةَ عرشهِ و بدينهِ * هَبطوا لِدائرةٍ غدوا أقطابَها
صَدعوا عن الربِّ الجليلِ بأمرهِ * فغدوا لِكلِّ فضيلةٍ أربابَها
( حلّى ، 1404 : 32 )