دست جمعى ، اخراج از عراق و آوارگى اقداماتى بوده كه نسبت به شيعيان در اين دوره اعمال شده است . شيعيان در مقابل سه جهت گيرى را در تعامل با رژيم بعث ، داشتند . اصلاح و تلاش براى احقاق برخى از حقوق شيعيان ، مبارزه و درگير شدن و تلاش براى سرنگونى رژيم وبالاخره حفظ بقا سه رويكردى است كه در جامعه شيعه عراق رهبران و پيروانى داشت . پس از اشغال كويت و محاصره عراق ، شيعيان طى تحركى وسيع سعى نمودند دولت را ساقط نمايند . اين قيام سراسرى كه به انتفاضه شعبانيه شناخته مىشود ، به دلايلى ناكام ماند كه زمينه ساز تجاوزات بعدى رژيم نسبت به شيعيان شد ، خشكاندن تالابهاى جنوب و تخريب شهرهاى شيعه نشين از اين جمله است . در مقابل شيعيان در اين دوره با اقامه نماز جمعه بهترين حظور را رقم زدند و موج اسلامخواهى و اقامه شعاير حسينى جامعه شيعى عراق را در بر مى گيرد .
واژگان كليدى : شيعيان ، عراق ، سياسى ، اجتماعى ، بعث .
1530 . وضعيت شيعيان امامى عراق در عصر صادقين عليهماالسلام
سيد محمد احسانى
استاد راهنما : محمد رضا جبارى
استاد مشاور : نعمت الله صفرى فروشانى
مؤسسه آموزشى پژوهشى امام خمينى ( ره ) قم ، 1389 ؛ كارشناسى ارشد
چكيده : ندارد .
1531 . وضعيت و جايگاه جنبش هاى اسلام گرا در ميان كردهاى ايران و عراق بين سال هاى 1375 - 85
صلاح الدين منگر
دانشگاه آزاد اسلامى واحد تهران مركزى ، 1386 ؛ كارشناسى ارشد
چكيده : هدف پژوهش بررسى دلايل گسترش تحركان اسلامگرايانه در ميان كردهاى ايران و عراق و ماهيت ، خواستگاه و ويژگىهاى جنبشهاى اسلامگراى ، نقش تقاضاى قومى در شكلگيرى و جهتدهى و فهم بهتر جايگاه جنبشهاى اسلامگراى كردى در ايران و عراق است و بهروش توصيفى و تحليلى انجام شده است . نتايج نشان مىدهند اساس گروهها و احزاب اسلامگرا در عراق به سلفىهاى افراطى ، سلفىهاى معتدل و ميانهروها و سكولارها طبقهبندى شده است . اساس گروهاى سلفىهاى افراطى و تندرو نمى توانند در ميان جامعه كردى پايگاه مهمى بدست آورند و افكار و اعمال تندرو و افراطى و بطور كلى گفتمان خشونت كمتر از اين گرايشات استقبال گرديده است . جامعه كردى بيشتر با يك اسلام ميانهرو و معتدل همخوانى دارد و افكار راديكال و افراطى با كردها در تضاد است . گروههاى اسلامگراى راديكال دغدغهى ناسيوناليسم كردى را نداشته و حتى با آنها مخالف هستند . ، همچنين در مخالفت با مفاهيم دموكراسى ، حقوقبشر ، آزادى بيان ، انتخابات و رقابت سياسى ، حقوق زنان است . كه با حاكميت چند ماهه در روستاهاى اورامانات عراق كمتر مورد استقبال قرار گرفتهاند . سلفىهاى ميانهرو و معتدل با اتخاذ سياستهاى ملايمتر خود را در جامعهى كردستان تثبيت كرده و اين گروهها بويژه حزب جماعت اسلامى " كومهله اسلامى " كه سياست همزيستى مسالمتآميز را در قبال گروههاى سياسى ديگر اتخاذ كردهاند لذا