مطالعه روابط ايلام و بين النهرين در دوران آوان و اكد
كبرى جليليان « 1 »
حامد مولايى كردشولى « 2 »
چكيده
يكى از درخشانترين مقاطع تاريخ ايران باستان ، دوران تمدن ايلام است . ايلامان ، بنيانگذاران نخستين پادشاهى در گستره ايران بودهاند . ايلام با همسايگان پرتوان خود چون سومر و اكد و بابل و آشور ، همواره در ارتباط و ميانكنش نزديكى قرار داشت كه اين پيوندها ، گاه خصمانه و گاه دوستانه بود . اكدقومى سامىنژاد بود كه در شمال خاكميان رودانو در حوالى بغداد كنونى ، مىزيست ، اين قوم 2500 سال پيش از ميلاد در نزاع باسومريانپيروز شدند . اكديان 300 سال در قدرت باقى ماندند . سرانجام در سال 1750 پيش از ميلاد سپاهكاسىبه رياست گانداش به اكد حمله كرد و بابل فتح شد . روابط موجود ميان اين سرزمينها ، باعث ارتقا و پيشرفت فرهنگى و تمدنى آنها مىگرديد . با افزايش قدرت اكد در منطقه از حدود 2550 پيش از ميلاد بخش عمدهاى از ايالات ايلامى براى مدتى طولانى تحت سيطره شاهان اكد قرار گرفت و حتى خط و زبان اكدى نيز بر ايلاميان غالب گشت . سطح روابط سرزمين ايلام و بين النهرين در دوران آوان و اكد ، كه از اولين حكومتهاى منطقهى خاورميانه بودند بر اساس مطالعه اسناد و مدارك موجود و همچنين مقايسه سفالهاى به دست آمده از مناطق تحت نفوذ و در حوزه زمانى اين دو حكومت ، روابط اين دو سرزمين مورد بررسى قرار گرفته است .
كليد واژه : ايلام ، بين النهرين ، آوان ، اكد ، سفال ، جنگهاى تاريخى .
هامش
( 1 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد دانشگاه آزاد اسلامى واحد مرودشت /jali liankobra @ yahoo . com( 2 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد دانشگاه آزاد اسلامى واحد مرودشت /Hamed mowlaiey @ yahoo . com