زمامدارى عبدالرحمن پاشاى بابان ( حكمران سليمانيه ) ونقش آن در مناسبات ايران و عثمانى
مطلب مطلبى « 1 »
چكيده
چگونگى تعامل اميران و حكمرانان كرد نسبت به دولتهاى مركزى ايران و عثمانى حائز اهميت زيادى بود . بيشترين مرز اين دو دولت از مناطق كردنشين مىگذشت و خود اين مساله به خودى خود نمىتوانست بىتاثير باشد . در اين ميان امارت بابان كه بعدها همراه با ساير بخشها كشور عراق را تشكيل دادند ، جايگاه برجستهترى داشت . ولايت بابان براى دولت ايران داراى اهميت به سزايى بود چرا كه همجوار عتبات بود و ديگر اينكه در مقابل پاشاهاى بغداد كه معمولا مواضع دوستانهاى در قبال ايران نداشتند مىتوانست وزنه تعادل بخشى در مقابل آنها باشد . يكى از دورههاى درخشان اين روابط براى ايران مربوط به زمامدارى عبدالرحمن پاشاى بابان است كه در طول دوره بيست و چهار ساله زمامداريش بيشتر به عنوان متحد ايران عمل مىنمود و ولايت بابان در دوره زمامدارى وى پايگاه نفوذ معنوى مهمى براى ايران شده بود . نقش و جايگاه دوره زمامدارى عبدالرحمن پاشاى بابان در روابط ايران و عثمانى به عنوان ابهام اين پژوهش قلمداد گشته است .
كليد واژه : حكمرانى سليمانيه ، عبدالرحمن پاشاى بابان ، ايران ، عثمانى ، روابط خارجى .
هامش
( 1 ) . دانشجوى دكترى تاريخ ايران دوره اسلامى و كارشناس پژوهشكده اسناد كتابخانه ملى /motale bmotalebi @ yahoo . com