مثلث شعوبيه ، زندقه و تشيع در عصر عباسى اول
دكترجواد غلامعلى زاده « 1 »
زهره داورى « 2 »
چكيده
يكى از دورههاى مهم ادبى كه همچنان نيازمند بحث و بررسى در ابعاد مختلف است ، عصر عباسى اول مىباشد . در اين عصر با توجه به فضاى باز فكرى و اعتقادى ، جريآنها و نحلههاى مختلفى ظهور كرد كه تاثيرات به سزايى برروى انديشههاى ادبى شاعران و نويسندگان بر جاى گذاشت . از جمله اين جريانات مىتوان به شعوبيه و زندقه اشاره كرد كه در موارد زيادى به عنوان بهانه و اتهام آمادهاى عليه مخالفانشان مورد سوء استفاده حكام و خلفاى عباسى قرار مىگرفت . از آنجايى كه شيعيان و پيروان اهل بيت عليهم السلام همواره جزو مخالفان رديف اول دولت عباسى بودند ، بسيار پيش مىآمد كه به اتهام شعوبى گرى و زندقه سركوب و گاه كشته مىشدند .
از اين رو مقاله حاضر در نظر دارد با روشى توصيفىتحليلى به بررسى پيوند مثلث شعوبيه ، زندقه و تشيع بپردازد و چنين نتيجه مىگيرد كه شعوبى گرى و زندقه دو بهانه و اتهام آماده براى دستگاه حكومتى بود كه به وسيله آن بسيارى از شيعيان را سركوب و از بين مىبردند .
كليد واژه : شعوبيه ، زندقه ، تشيع ، عصر عباسى اول .
هامش
( 1 ) . استاديار گروه زبان و ادبيات عربى دانشگاه زابل .
( 2 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد گروه زبان و ادبيات عربى .