نمىرود از دنيا كسى كه مخالفت او كرد و انكار حقّ او نموده تا آنكه تغيير دهد اللّه تعالى نعمت خود را از او .
اى ابن عبّاس ! هرگاه خواهى كه خدا را ملاقات كنى و او از تو راضى باشد ، پس برو به راه علىّ بن ابى طالب ؛ و ميل كن با او به هرطرف كه او ميل كند ؛ و راضى شو به امامت او ؛ و دشمن دار هركه او را دشمن دارد .
اى ابن عبّاس ! بپرهيز از آنكه تو را شكّى عارض شود دربارهء او . بدرستى كه شكّ نمودن دربارهء علىّ ، كفر به خداى تعالى است . » 504
و روايت است از سلمان فارسى - رضى اللّه عنه - كه گفت : بيعت گرفت حضرت رسول از ما بر خيرخواهى مسلمانان و اهتمام نمودن به شأن علىّ بن ابى طالب و دوستى او . 505
و روايت است از حضرت صادق - صلوات اللّه
/ 145 B /
عليه - كه آن حضرت از آباى بزرگوار خود روايت فرمودهاند و ايشان از حضرت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - كه آن حضرت مىفرموده كه : « چون مرا به آسمان بردند و به سدرة المنتهى رسيدم ، ندا كردند مرا كه : يا محمّد ! وصيّت كن دربارهء علىّ به نيكى .
بدرستى كه او سيّد مسلمانان و پيشواى پرهيزكاران و پيشرو روى و دست و پاسفيدان است ، روز قيامت . » 506
و روايت است از عبد الرحمن انصارى كه گفت : حضرت رسول فرمود كه :
« دربارهء علىّ نه چيز به من داده شد ، سه از آن در دنيا و سه در آخرت ، و دو چيز را اميدوارم از براى او ، و از يك چيز مىترسم بر آن .
و امّا سه كه در دنيا دادهاند :