لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ
( يعنى : « اين دو گروه دشمنند كه با يكديگر مجادله مىكنند . پس آنان كه كفر ورزيدهاند ، بريده مىشود به اندازهء اندام ايشان جامههايى از آتش و از بالاى سر ايشان ريخته مىشود بر ايشان عرق اهل جهنّم كه از گرمى گداخته مىشود احشاى اندرانى ايشان و ملائكهء عذاب مىكوبند بر سر ايشان گرزهاى آهنين . » )
يعنى : مراد از
« الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
علىّ و حمزه - عليهما السلام - و عبيده است ( و مراد از « الّذين كفروا » عتبه و شيبه و وليد است كه با ايشان محاربه نمودند . ) 467
و آيهء
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ »
( يعنى :
« بيرون كرديم آنچه در سينههاى ايشان است از حسد و كينه در حالتى كه ايشان برادرانند نشسته بر كرسيها برابر يكديگر . » )
ابو هريره گفته كه حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - عرض كرد كه : « يا رسول اللّه ! من نزد شما دوستترم يا فاطمه ؟ »
حضرت فرمود كه : « فاطمه دوستتر است و تو عزيزترى ؛ و گويا مىبينم تو را بر كنار حوض من ايستادهاى و دور مىكنى از آن مردم را و بر كنار حوض ابريقها گذاشته شده است به عدد ستارههاى آسمان ؛ و تو و حسن و حسين و فاطمه و عقيل و جعفر برادرانيد بر كرسيها نشسته برابر يكديگر . تو و شيعهء تو با من خواهيد بود در بهشت . » پس حضرت اين آيه را خواند و فرمود كه : « نظر نمىكند كسى در قفاى ديگرى - يعنى : روى به روى يكديگر نشستهايد و هيچيك پشت به ديگرى نكردهايد - . » 468