بر منبر رفته ، خطبهاى در توحيد و تمجيد الهى در نهايت فصاحت و بلاغت ادا فرمود كه : قبل از آن نشنيده بودند از آن حضرت ابلغ و احسن از آن . بعد از آن فرمودند كه : « اى گروه مردمان ! من نگرفتم و نگشادم در خانهها را از مسجد و بيرون نكردم شما را و داخل نساختم علىّ را از جانب خود و براى خود ، بلكه اللّه تعالى امر فرمود و من اطاعت كردم » و اين آيات را خواندند . 421
و خوارزمى به سند خود از انس روايت كرده كه ستاره در زمان حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - از آسمان فروآمد . آن حضرت فرمود كه : « ملاحظه كنيد كه اين ستاره در خانهء هركه فرود آمد ، آن خليفهء من است . » پس ملاحظه نموده ، ديدند كه در خانهء حضرت امير المؤمنين
/ 118 B /
فرود آمده بود . پس اين آيه نازل شد . 422
و ديگر سورهء كريمهء « و العصر » . ابن عبّاس گفته كه مراد از
إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ
ابو جهل است و از
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
علىّ و سلمان . 423
و ديگر آيهء
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
( يعنى : « پيشى گرفتگان به اسلام از مهاجرين و انصار و آن جماعتى كه پيروى ايشان كردند به نيكى ، راضى شده خداى تعالى از ايشان و راضى شدهاند ايشان از او ؛ و مهيّا كرده از ابراى ايشان بهشتها كه جارى است زير آنها نهرها ؛ مخلّد خواهند بود در آن بهشتها ؛ و اين است رستگارى عظيم . » )