تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هداية الأصول ( شرح فارسى باب حادى عشر ) ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤
ممتنع است خلوّ زمان از امام . پس ثابت شد « 1 » كه هريك از ائمّه امامت كردند و معجزه نيز ؛ و كلّ آن‌كس كه اين‌چنين باشد ، هست امام به حقّ ؛ و اينكه هركس اظهار معجزه كند يا دعوى امامت ، امام است [ 42 ] اين ظاهر است . فامّا آنكه هريك از ائمّه - عليهم السلام - دعوى امامت كردند ، اين به تواتر ثابت شده است و هيچ شكّى نيست ؛ و ظهور معجزه از حضرات ائمّه - عليهم السلام - بسيار واقع است و بيان آن اينجا مذكور نيست ؛ و اين دلايل كه مذكور شد ، كافى است در مطلوب ؛ و هركس كه خلاف اين اعتقاد باشد ، دائما به عذاب گرفتار باشد ؛ اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم . و بدان‌كه صاحب الزمان - عليه السلام - واجب است كه باقى باشد تا آن محلّ كه مكلّف هست در روى زمين . از جهت آنكه واجب است لطف در جميع ازمنه با بقاى تكليف ؛ و « 2 » سبب غيبت آن حضرت - عليه السلام - به جهت كثرت ظالمان و قوّت ايشان است با ملاحظه در اصلاب ايشان از مؤمنين با مصلحت خفيّه كه ما را اطّلاع نيست بر آن ؛ و طول عمر و حيات آن حضرت از امور ممكنه است ، مثل عمر نوح و عمر لقمان و عمر خضر - عليهما السلام - ؛ و گفته شده است كه عمر آن حضرت سه هزار سال خواهد بود ؛ و هركس را اعتقاد به ائمّهء معصومين - صلوات اللّه عليهم أجمعين - چنانچه مذكور شد ، از اوّل تا آخر نباشد ، او را ايمان درست نيست ؛ و حديث واقع است قال النبىّ - صلّى اللّه عليه و آله - : « من توسّل بشيخ من الشيوخ به غير علىّ ابن أبى طالب و ذرّيّته و إن كان طاعته كطاعة عيسى بن مريم ، فشيخه شيطان و هو « 3 » مرتدّ عن طريقنا . » اين است بيان اثبات ائمّهء معصومين - صلوات اللّه عليهم أجمعين - اللّهمّ فضلك رجائى و كرمك أملى « 4 » . لا عمل لى استحقّ « 5 » به الجنّة و لا طاعة لى استوجب به الرضوان إلّا أنّى اعتقدت توحيدك و عدلك و ارتجوت احسانك و فضلك و تشفّعت إليك بالنبىّ و آله ، و أنت أكرم الأكرمين و أرحم الراحمين و سلّم تسليما كثيرا كثيرا . »
هامش
( 1 ) . س : - شد . ( 2 ) . س : - و . ( 3 ) . س : هر . ( 4 ) . س : املا . ( 5 ) . س : استحقّا .