مزاحمت آنكه ، از قرار مسموع چندى قبل از اين ، از بعض مجازفين « 1 » نسبت به جناب نخبة الفضلاء الانجاب آقا شيخ محمد حسن سلّمه اللّه تعالى نجل مرحوم مبرور آقا شيخ محمد حسين كه جناب شما از حالت ايشان مستحضر مىباشيد تهمت عظيمه وارد شده ، سبحان اللّه العظيم ، اين افترائات نسبت به مؤمنين ، ناشى از عدم التزام به قوانين محكمهء شريعت مقدسهء حضرت سيد المرسلين صلّى اللّه عليه و آله الطاهرين است كه به القاء شياطين انس و جن لعنهم اللّه ما بين افراد اهل ايمان ، خاصّه خانوادهء اهل علم ، به اين وسائل تفرقه انداخته و از آثار وخيمهء آن عداوت و بغضاء در اين دار دنيا و خزى طويل در آخرت خواهد بود .
البته اخوان مؤمنين بايد در مثل اين امور عظام كه از مزالّ اقدام « 2 » است به نهايت ثابتقدم و متثبّت و بدون مستند شرعى ازراء به برادران ايمانى خود ننمايند و جناب شما آنچه ميسورتان باشد در مقام تدارك اين اتهام در غيرمورد باشيد . . .
افزون بر اين ، مىتوان به نامههاى متعدد سيد اشاره كرد كه به رجال علمى و اجتماعى و سياسى ايران نوشته و در آن ، توصيه كرده است كه فلان فرد از علماى فاضل را كه تازه بدان شهر آمده ، آنگونه كه شايسته است اكرام و احترام كنند و احيانا مشكلات مالى وى را نيز بر طرف سازند .
نمونهاى از اين امر ، نامهء سيد به حاج باقر تاجر بهبهانى است كه در معرّفى و سفارش آقا ميرزا احمد ( سبط ميرزاى شيرازى بزرگ ) نوشته است و متن آن قبلا در بخش اول كتاب حاضر ، فصل « حرمت [ سيد ] به ميرزاى شيرازى » ، گذشت .
همين نوع معرّفى و سفارش را عينا دربارهء ديگر شاگرد برجسته و وارستهاش :
آيت اللّه حاج سيد على موسوى مجتهد كرمانى ( 1290 - 1363 ق ) فقيه برجسته و مبارز كرمان در عصر مشروطه و پهلوى ، و از رهبران قيام عليه انگليس در كرمان زمان جنگ جهانى اول ، انجام داده است ، آنجا كه در نامه به مجتهد كرمانى ( كه ظاهرا در سال 1323 ق و در جريان درگيرى ظفر السلطنه ، حاكم خشونتگر كرمان - به نفع فرقهء شيخيه - با علماى طراز اول شهر ، نگارش يافته ) مردم « مؤمن و متدين » كرمان را اكيدا توصيه مىكند كه « وجود مسعود محترم » آقا سيد على را مغتنم شمارند و « قدردان نعمت عظمى و موهبت كبرا » ى شخصيتى چون او باشند .
سيد در آن نامه خطاب به مجتهد كرمانى ( كه ظاهرا گرفتار حملهء شيخيان كرمان و
هامش
( 1 ) . گزافهگويان .
( 2 ) . لغزشگاه قدمها .