بلكه از علامت مجوس استفاده مىكند و ظاهرى شبيه به مجوسىها دارد ، حكم عقد چنين ازدواجى چگونه است ؟ امام عليه السلام مىفرمايد اگر خواست او را نزد خود نگه دارد و يا او را طلاق بدهد ، و اين به اين معناست كه حتى اگر اسلام مجوسيه صورى باشد و در حقيقت اسلام نياورده باشد عقد با او بقاءً باطل نمىباشد اما طلاق چنين فرضى نيز از قبيل طلاقهايى نيست كه عرش الهى به خاطرش بلرزد و مىتواند او را طلاق دهد . و مىتوان گفت كه به خاطر اينكه امام عليه السلام ترك استفصال نموده ، حكم مذكور حتى مورد اطمينان به بقاء زن بر مجوسيت را نيز شامل است و بر جواز مناكحه مجوسيه حتى به صورت عقد دائم ، دلالت دارد .
روايات ديگرى مانند روايت منصور صيقل و مرسله حماد نيز در مقام وجود دارد كه در جلسه آينده مورد بررسى قرار مىگيرند .
روايت بعدى روايتى است كه به طريق كافى نقل شده و همان روايت با زيادتى در ذيل در فقيه و تهذيب و نوادر حسين بن سعيد كه اشتباهاً نوادر احمد ذكر شده است و مقنع صدوق ذكر شده است كه به قرينه طريق غير كلينى معلوم مىشود كه در ذيل روايت طريق كلينى سقطى واقع شده است . ذيلا طرق مختلف اين روايت را نقل مىنماييم .
روايت به طريق كلينى : عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن الحسن بن محبوب عن العلاء بن رزين عن محمد بن مسلم قال سألت ابا جعفر عليه السلام عن الرجل المسلم أ يتزوج المجوسيه قال لا و لكن ان كانت له امه . اين ذيل را با تكلف مىتوان درست كرد ولى به قرينه نقلهاى بعدى ، احتمال سقط خيلى قوى است .
طريق تهذيب و فقيه و نوادر : الحسن بن محبوب عن العلاء بن رزين عن محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليه السلام قال سألته عن الرجل المسلم يتزوج المجوسيه فقال : لا و لكن ان كانت له امة مجوسيه فلا بأس ان يطأها و يعزل عنها و لا يطلب ولدها .
مقنع هم عبارتى دارد كه به روشنى معلوم است كه اين عبارت از همين روايت بر
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 5244
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٥٢٤٤