17 / 10 / 1379 شنبه درس شمارهء ( 268 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
بحث در حرمت ابدى مادر زن مىباشد كه آيا در تحريم وى ، دخول به زوجه شرط است ؟ مشهور دخول را شرط ندانسته و به اطلاق
" أُمَّهاتُ نِسائِكُمْ "
در آيه شريفه تمسك كردهاند ، در اين جلسه ؟ ادله عدم امكان رجوع عبارت
" مِنْ نِسائِكُمُ "
و نيز عبارت
" اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ "
به امهات نساءكم را تفصيلًا ، نقد و بررسى مىكنيم ، نتيجه نهايى بحث اين است كه هر چند جمله
" اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ "
را بتوان تنها وصف
" مِنْ نِسائِكُمُ "
دانست ، ولى با توجه به اين كه عبارت
" مِنْ نِسائِكُمُ "
ممكن است قيد حكم باشد ( نه قيد موضوع ) ، بنابراين ، آيه اجمال دارد و احتمال رجوع قيد دخول به
" أُمَّهاتُ نِسائِكُمْ "
منتفى نيست ، و مهم بررسى روايات مسأله و جمعبندى آنها مىباشد ، در ادامه چند روايت را كه حرمت مادر زن را مشروط به دخول به زن نمىداند نقل مىكنيم .
* * *
الف ) : آغاز بحث درباره شرط حرمت ابدى مادر زن
1 ) : اگر انسان همسرى بگيرد و با وى نزديكى كند ، بدون ترديد ديگر نمىتواند مادر او را بگيرد
و مادر زن مدخوله از محرمات ابديه مىباشد ، همچنين قبل از دخول به همسر ، در همان حال زوجيت همسر نمىتواند مادر او را بگيرد ، يعنى جمع بين مادر و دختر در زوجيت جايز نيست ، ولى بحث در اين است كه آيا مادر زن به مجرد عقد از محرمات ابديه مىگردد كه اگر زن را اطلاق دهد يا زن بميرد يا به