« البداية و النهاية »
هفتمين كتاب از كتب مزوره « البداية و النهاية » تأليف عماد الدين أبى فداء بن كثير دمشقى ، متوفّاى ( 774 ) « 1 » مىباشد .
علامه درباره او گويد :
« اين مطلب را نبايد از ياد برد كه نويسندهء اين كتاب علاقهء مفرطى به افتراء و خلافگوئى دارد و تا سرحدّ انتحار در راه نسبتهاى دروغين ، و فحشها و طنزهاى بىدليلش اصرار مىورزد و لبهء تيز همهء اين نسبتها و اكاذيب را تنها متوجه شيعه مىسازد . بدينترتيب كتابش بجاى اينكه تنها كتاب تاريخ باشد .
منطق زورگوئى ، و تعصبات قومى ، و فريادهاى عاطفى ناشى از آن را كه موجب تيرگى و تاريكى نوشته و مانع سلامت نفس و باعث بهمزدگى روح اتفاق كلمه مىگردد ، ترويج مىدهد .
از اينها بدتر دشمنىاش با اهل بيت عليهم السّلام و بدگوئى و اظهار عداوتش نسبت به آنان تا جائى كه هرگاه به فضيلتى دست يابد ، يا نامى از يكى از آن بزرگان به ميان آيد ، فضيلت را با طنز به نادرستى و نامشان را با كلمات ناجوانمردانه پاسخ مىگويد » . « 2 »
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 3 ، ص 218 .
( 2 ) . الغدير ، ج 3 ، ص 218 .